Söz dinliyen kazanır...
Kutbüddîn-i İznikî hazretlerinin buğday ticâretiyle uğraşan bir talebesi vardı.
Bir gün çağırdı o genci.
“Ahmed evlâdım!”
“Buyurun hocam.”
“Bu sene bolca buğday al ve sakla anbarında.”
Talebe “Başüstüne” dedi.
Ama merak etmişti.
“Hikmetini merak ettim” dedi
“Evlâdım, öyle zannediyorum ki büyük bir kıtlık olacak seneye. O günlerde ucuza satar, insanların duâsını alırsın. Olmaz mı?” buyurdu.
“İnşallah hocam, iyi olur” dedi.
Ve hocasının elini öpüp ayrıldı.
Buğday bol ve ucuzdu o sene.
Bütün sermayesini buğdaya yatırıp doldurdu anbarını.
Gerçekten de büyük bir (kıtlık) oldu ertesi yıl.
Halk, ekmek yiyemiyordu.
Çünkü buğday yoktu.
Olanın da fiyatı el yakıyordu.
Duâ almanın tam zamanıydı.
Anbarını açıp;
“Gelin gelin. İstiyene istediği kadar buğday. Hem de çok ucuza!” diye seslendi
Halk bayram etti sevinçten.
O ise dönmüştü köşeyi.
Paradan mı? Hayır, duâdan.
"Söz dinleyen kazanır" diye boşa dememiş büyükler.
"Peki" diyen, hem dünyâda kazanır, hem âhirette.
