"Şu aynada kendine bak!.."
Evliyânın büyüklerinden Behâeddîn-i Buhârî hazretlerinin, Emîr Hüseyin adında bir talebesi vardı.
O, şöyle anlatıyor:
Ben Kasr-ı ârifan’da
“çiftçilik” yapıyordum.
Fakat Müslümanlıkla, pek ilgim alâkam yoktu...
Tam bir cehâlet içinde geçiriyordum ömrümü.
Hayatı, yiyip içip yatmaktan ibâret zannediyordum.
Behâeddîn-i Buhârî hazretleri; bizim mahallemizde ikâmet ederdi.
Sık sık karşılaşıyorduk.
Bana bakıp, tebessüm ediyordu her seferinde.
Bir gece rüyâmda gördüm kendisini.
Bana bir ayna verip;
“Al şu aynayı da kendine bir bak!’ buyurdu.
Alıp baktım...
Çok ‘çirkin’ gördüm sûretimi.
Öyle ki iğrendim kendimden.
O anda uykudan uyandım.
Ertesi gün yine karşılaştık.
Yanıma yaklaşıp;
“Rüyâda, sana o aynayı kim verdi?” diye sordu.
Cevâben;
“Siz verdiniz” dedim.
“Peki, kendini neden çirkin gördün?”
“Bilmiyorum efendim, neden olabilir” dedim.
Buyurdu ki:
“Namaz kılmadığın için öyle çirkin gördün kendini. Eğer namazlarını güzel kılsaydın çok güzel görürdün kendini aynada.”
O gün namaza başladım.
Ve bırakmadım bir daha...
