"Yâ Rabbî! Bize zafer ihsan et!"

Bedir Harbi'ydi... Efendimiz, karşısında "bin"e yakın kâfiri görünce derhâl secdeye kapanıp "Yâ Rabbî! Vâdettiğin zaferi ihsan et" diye yalvarmaya başladı.

Dualar ediyordu...

Ve yalvarıyordu...

Hazret-i Ebu Bekir de yanı başındaydı.

Bu hâlini gördü.

Ve çok üzülüp;

"Yâ Resulallah! O, mutlaka vâdinde duracak ve sana zafer verecektir" dedi.

Dediği gibi de oldu...

Cibrîl-i Emin geldi ve;

"Yâ Resulallah! Ebu Bekir'in sözü üzerine Hakk teâlâ bizi sana gönderdi... Beş bin meleğiz ve senin emrindeyiz" diye arz etti.

? ? ?

Resulullah Efendimiz, bir gün gazilere "ganimet" dağıtıyordu...

O sırada bir köylü geldi.

Efendimizin yakasına yapıştı.

Sonra kuvvete çekip;

'Yüklet benim deveme de... Nasılsa şahsi malından vermiyorsun' dedi.

Efendimiz üzüldü!

Ve o köylüye dönüp;

"Senin şu hareketin ne çirkindir... Karşılığında ne yaparım dersin?" buyurdu.

Köylü pişmandı...

Boynunu büküp;

"Herhâlde affedersin... Çünkü sen, kötülüğe hep iyilik edersin" dedi.

O vakit gülümsediler...

Ve Eshabına dönüp;

"Ganimetten buna da bir şeyler verin" buyurdular.