"Yâ Resûlallah! Duâ et, gözlerim açılsın!"

Bir kimse, yılan yumurtasına basarak iki gözü de görmez olmuştu.

Resûlullaha getirdiler.

Efendimiz, mübârek tükürüğünden o kimsenin gözlerine sürünce körlük gitti.

Ve görmeye başladı.

Seksen yaşına geldi.

Hâlâ görüyordu.

Hattâ iğneye iplik geçiriyordu...

● ● ●

Bir sahâbî anlatıyor:

Ben küçüktüm.

Üstüme kaynar su döküldü

Ve vücûdum yandı.

Babam, Resûlullaha götürdü.

Efendimiz, mübârek tükürüğünden alıp yanan yerlere sürdü.

Tesîri ânında görüldü.

Ve o yanıklar iyi oldu...

● ● ●

Bir gün de, iki gözü âmâ bir kimse Efendimize gelip; “Yâ Resûlallah! Duâ et, gözlerim açılsın” diye arz etti.

Efendimiz buyurdu ki:

Kusursuz bir abdest al.

Sonra kaldır ellerini;

(Yâ Rabbî! Sana yalvarıyorum. Sevgili Peygamberin Muhammed aleyhisselâmı araya koyarak, senden istiyorum. Yâ Rabbî! Bu yüce Peygamberin hürmetine duâmı kabûl et) diye Rabbine duâ et.

O kişi; “Başüstüne” dedi.

Ve duâ edince iki gözü açıldı...