Köpek reaksiyonu neden büyüdü?

Bu köşede aktüel hadiselere çok girmek istemiyorum ama her şey üst üste geliyor.

Siyasi gündemler bir tarafa, 2 aydır neler yaşadık?

Arka arkaya yaşananların büyük bir tepki silsilesini tetiklediği gözden kaçıyor.

*

Şanlıurfa ve Kahramanmaraş’taki okul saldırıları bütün ülkeyi çocuklar konusunda hassaslaştırdı.

Eğitim hayatındaki şiddet, zorbalık, hem dijital hem fiziki dünyaya dair ebeveynleri evlatları hakkında düşünmeye sevk etti.

Ekranlarda uzun oturumlarda çocukların maruz kaldığı problemler çok konuşuldu.

Bir şeyleri yanlış yapıyorduk. Bu çocuklar böyle olmamalı…

‘Çocuklarımız bizim geleceğimiz ve bugünden tedbir almazsak, yarın daha büyük krizler doğabilir’ diye düşündük.

*

Derken Gülistan Doku dosyası patladı.

Detaylar yeterince yazıldı.

Üniversite okumak için gittiği şehirde gencecik bir kız valinin oğlu tarafından önce hamile bırakılmış sonra öldürülmüş.
Yetmemiş, cesedi kaybedilmiş.

Bu da yetmemiş, deliller karartılarak suçlular ellerini kollarını sallayarak gezmiş.

Adaletin tecelli ettiği bir vaka olması sevindirirken, olayın korkunç boyutları hâlâ ortaya çıkıyor.

Bu da aileleri evlatları hakkında derin düşüncelere sevk etti. Eğitimden siyasete, hukuktan vicdan ve ahlaka kadar pek çok konu tartışıldı.

*

Derken bir haber; Van’da 5 yaşındaki Hamza Özsoy köpeklerin saldırısı sonucu vücudunun bir bölümünün yenilmesine bağlı kan kaybından vefat etti.

Aynı gün kuzeni 10 yaşındaki Ayaz Özsoy saldırıya uğramış, yaralı hâlde hastaneye kaldırılmıştı.

Olayın şoku yaşanırken bazı haber sitelerinin paylaşımlarını kaldırması etkiyi katladı.

Haftası dolmadan 11 yaşında bir başka çocuk saldırıya uğradı.

İnsanlar sosyal medyadan isyan etti.

Haftalardır çocuklarımızı korumakla ilgili türlü nutuklar atılırken, kanun çıkarılmasına rağmen köpekler hâlâ kontrol altına alınmıyor.

Yetkililerin açıklamaları da peş peşe geldi.

En dikkat çekeni ise yılda 480 bin kişinin ısırıldığı gerçeğiydi. Bu yüzden kuduz aşısı oluyordu. Aşının doz başı maliyeti ise 10 dolardı.

*
Tam bu tartışmalar yaşanırken Bosch, Anneler Günü reklamıyla üzerimize geldi.

Reklamda köpek anneliği propagandası yapılıyordu. Tepkiler çığ gibi büyüdü.

Aile Bakanlığı ve RTÜK harekete geçerek aile kurumunun yıpratılmasına hizmet eden böyle bir reklamın kabul edilemeyeceğini ifade etti.

Reklam derhâl kaldırıldı.

Nüfus krizi yaşadığımız böyle bir zamanda annelerimiz, çocuklarımız, ailemiz nasıl böyle ayaklar altına alınabilirdi?

*

Bütün bu kaotik gündemler silsilesinin ortasında Gökçe bebek güneş gibi doğdu, çiçek gibi açtı.

Annesinin sırtında, Torosların bağrında bu çocuğun gülüşü hâliyle viral oldu.

Çünkü o kadar ihtiyacımız var ki böyle şeylere.

Hâliyle Gökçe ve annesi Elif Özer de Anneler Günü’nün odağına yerleşti.

*

Gün güzel bir şekilde tam bitmek üzereyken TRT 1 ekranlarında talihsiz bir konuşma gerçekleşti.

Spiker Işıl Açıkkar ‘inisiyatif kullanarak’ skandal bir konuşmaya imza attı.

"Doğurmuş, doğurmamış. Doğurduğunu bağrına basmış. Doğurduğunu bağrına bile basamamış. Doğurmadığını bile bağrına basmış... Kendi anne olan, vicdanı anne olan herkesin, şehit annelerimizin..." diye başlıyordu söze.

Bu kısım patili medya tarafından sansürlendi.

Işıkkar’ın müdafileri “patili annesiyim dedi diye tepki gördü…” şeklinde haberlerle olayı manipüle etti.

Hâliyle patili annelerin yönettiği kitle de manipüle oldu.

Hâlbuki tepkiler, 9 ay karnında bir evlat taşıyan, onun türlü sıkıntısını çeken annelerin küçümsenmesineydi.

Çocuklarımıza dair hassasiyetlerimiz had safhadayken, henüz yeni bir çocuk köpekler tarafından öldürülmüşken, başka çocukların hastanelik olduğunu görürken, üstüne bir de reklam krizi yaşanmışken bu açıklamanın mantıklı bir tarafı var mıydı?

*
Üstüne bir gazeteci de çıktı müdafaa sadedinde ‘Efendim köpekler konusunda haklılar ama bu tepkiler de had safhada. Bu kadar da olmaz. Bu kadarı da gereksiz, aşırı, abartılı’ vesaire dedi.

Bunu dediğinde 3 köpeğin saldırısına uğradığı için kolunu kaybeden ve yıllardır hayat mücadelesi veren Huriye Kaya’nın vefat ettiğini öğrendik.

Kalbi dayanmamış, ciğerleri sönmüş ve hayatını kaybetmiş.

Yaşlı kadının tazminat davası 6 yıl sürmüş ve parasını bile alamadan gözleri açık gitmiş.

*

Seyyid Abdülhakim Arvasi hazretleri vefatına yakın hasta yatağındayken şu sözü söylemiş:

“Hâkezâ yemûtûne’s-sâlihûn yemûtûne fi’l-mezâbil. Ve ye’külûne’l-kilâbü luhûme-hüm!”

"İşte, sâlihler böyle ölürler! Hem de çöplüklerde ölürler ve etlerini köpekler yer!”

Bu veciz sözde zalimlerin salihlere zulmü tasvir ediliyor. Ancak öyle bir ortam oluştu ki bugün Huriye teyze gibi saliha bir kadının gerçekten köpekler tarafından yenildiğini ve bir köşede öldüğünü gördük.

Şimdi bütün bunları ve buna benzer yığınla hadiseyi düşününce reaksiyonun büyümemesi mümkün mü?