"Öğrenmenin de maliyeti vardır. Önceden öğrenenler indirimli fiyattan öğrenir; otoriteden öğrenenler özgürlük bedeliyle öğrenir; deneyerek öğrenenler etiket fiyatından öğrenir; hayattan öğrenenler gecikme zammıyla öğrenir; hayattan da öğrenemeyenler boşa gitmiş hayatlarıyla öğrenirler." demiş Arthur Miller. Peki ya eşyalar? Eşya deyip geçmeyin, onlardan da çok şey öğrenebiliyor insan...
Ayakkabıdan öğrenilen; Üstündeki yük ne kadar ağırsa, o kadar çabuk ve çok yıpranırsın.
Anahtar'dan öğrenilen; Bir araç, bütün amaçlara hizmet etmez...
Pergel'den öğrenilen; Hayata sabit bir noktadan bakarsan, dön dolaş yine aynı sonuca varırsın.
Kalemtıraş'tan öğrenilen; Sivrildikçe bitersin!
Tahterevalli'den vura vura öğrenilen; Ne kadar yükseğe çıkarsan, yere o kadar sert çarparsın.
Gardıroptaki içine girilemeyen yarım düzine kıyafetten öğrenilen; o son dilim(ler)i yemeyecektin.
Bisiklet'ten öğrenilen; Bazıları, ancak birileri tepesine binince dengesini bulur.
Aynadan öğrenilen; Arkasında vakıf olduğun bir sır yoksa ayna bile cam parçasıdır yalnızca.
Perde'den öğrenilen; Görmemek için üzerini örttüğün şeyler orada durmaya devam eder...
Tükenmez kalem'den öğrenilen; Bazı hatalar geri alınmaz. Hatta üzerini ne kadar karalarsan, o kadar göze batar.
Bilgisayar'dan öğrenilen; Kimi zaman uğraşıp durmak yerine, reset atıp sıfırdan başlamak daha iyidir.
Ekmek'ten öğrenilen; Yanarak katılaşırsın!..
Uzaktan kumanda'dan öğrenilen; Sürekli değişim can sıkıntını gidermeye yetmez. Bir şeyler anlamsız gelmeye başladığında kapatıp gidebilmelisin...
Sessiz bir oda'dan öğrenilen; Huzur için odanın değil, kafanın içinin sessiz olması gerekiyormuş.
Silgi'den öğrenilen; Hatalarını silmeye çalıştıkça azalıyorsun...
Madde'den öğrenilen; Yapaysan, plastik gibi, neredeyse sonsuza dek kalabilirsin bu sistemde. Doğalsan, tahta gibi, çürüyüp yok olmaya mecbursun bu kurulu düzende...
Ninem diyor ki:
Herkese tükürüğü bal
