Ciguli muhabbeti

Ciguli, son zamanların gözde şarkıcısı... Plastik mimikleri olan, çalkanarak şarkı söyleyen halk tipi, matrak bir adam. Sıkıntıdan patlayan halkı gerdan kırdırarak, gövdeyi bir o yana bir bu yana sallatarak oynatıyor. Televizyon kanallarında sık sık yayınlanan "Binnaz" şarkısından başka bir şarkısını duymadım, bilmiyorum. Bu konuda biraz cahil kaldım, bağışlayın. İşin garip tarafı, seyrederken adamı komik ve eğlendirici bulmakla birlikte diğer şarkılarını da merak etmiyorum. Etseydim, sorar soruşturur, öğrenirdim. Şimdi "Madem bu kadar ilgisizsin niye Ciguli muhabbeti yapmaya kalkıyorsun?" diye sorabilirsiniz. Haklısınız! Aslında bir Ciguli yazısı yazmayı da hiç düşünmedim. Ta ki Ertuğrul Özkök''ün onu olağanüstü bulup öven yazısını okuyuncaya kadar... Özkök''ün, Ciguli''yi çok sevmesine, onun suratını Fellini''nin suratına benzetmesine bir diyeceğim yok. Herkesin zevkine, beğenisine sonsuz saygım var. Ancak, Ciguli''yle ilgili sahne tahayyülü karşısında söylemek istediğim birkaç şey var. Yazısında şöyle diyor Özkök: "... Beni en çok akordeonuyla başbaşa kaldığı an etkiledi. O sahneyi, kendi kafamda yeniden düzenledim. Ona Yves Montand''ınki gibi siyah bir gömlek ve pantalon giydirdim. Siyah ve geniş bir sahnenin ortasına, üzerine sadece onu aydınlatan yuvarlak bir ışık verdim, Mükemmel bir ses düzeni kurdum. Biliyor musunuz, karşıma büyük bir sahne sanatçısı çıktı. O zaman insanların Ciguli''yi neden bu kadar sevdiklerini anladım." Ciguli, her nasılsa bir fırsat (veya şans) yakalayıp da ortaya çıkan, şöhreti yakalayan bir şarkıcı. Günümüzde bu fırsatı yakalayıp da şöhret olmak aslında pek o kadar zor bir şey değil. Yeter ki birileri, bir şekilde bu fırsata zemin hazırlasın... Ancak, benim düşündüğüm çok güzel sese, eğitime ve sahne performansına sahip olup da bu fırsatı yakalayamayanlar... Uzağa gitmeye gerek yok, çevremde konservatuar bitirmiş, pırıl pırıl nice genç yetenekler var. Yılgınlık ve umutsuzluk içinde kıvranıyorlar... Ellerinden tutan yok. Ben de hayallerimi onlar üstüne kuruyorum.

Büyük bir sahnesi, mükemmel bir ışık ve ses düzeni olan muhteşem bir müzikhol düşünüyorum. "Sahne"yi düşleyen, piyasa yılgını o güzelim gençlere yeteneklerini sergileme ve kendilerini geliştirme imkanı veriyorum. O zaman görün siz büyük sanatçıları... Müziğin şahlanışını... Sesin gök kubbeyi çınlatmasını... Yüreklerin coşkuyla dolup taşmasını... Görün!