Yahya Kemal''li bir gün

İstanbul''da AGİT Zirvesinin yapıldığı günlerde dünyanın gözü önünde olmaktan, Türkiye''nin öneminin her fırsatta vurgulanmasından, üstüne üstlük galip geldiğimiz maçlardan dolayı acılardan, moral çöküntüsünden biraz sıyrılmış, ferahlık gibi, umut gibi yapıcı duygularla donanmıştık. AGİT bitti. Biz de yine eski yaşantımıza döndük, birbirimizle boğuşmağa; acı gerçeklerin batağında çırpınmağa başladık. Bu arada kara kış kapımıza dayandı. Yağmur, arkasından kar derken, sonbaharı gönlümüzce yaşayamadığımızın farkına vardık. Evet, hızlı hayat temposu, can sıkıcı gündem maddeleri, kıyasıya hayat mücadelesi güzellikleri keşfetmemize, birbirimizle buluşmamıza, mevsimlerin tadını almamıza fırsat vermiyor. Gittikçe karamsarlaşıyor, gittikçe kötüleşiyor; birbirimizi itiyoruz. En kötüsü, böyle olmaktan sadistçe zevk alır hale geliyoruz. Şimdi bana, "Dertleri zevk edindim, bende neşe ne arar?" güftesini hatırlatmağa kalkmayın. Bugün karamsarlıklarla uğraşmayacağım. Ayrılıkların türküleriyle ilgilenmeyeceğim. Ayrımcılıkların hiçbirine prim vermeyeceğim. Herkes birbirini itme gayreti içindeyken ben farklı bir şey yapacağım; herkese kollarımı açacağım. Beşeri yalnızlık duygularını ve çaresizlikleri, birlik duygusunun potasında eriteceğim. Tıpkı, acı ve yalnızlıktan bunalan ruhunu avutmak için Üsküdar''ın dost ışıklarını seyredip avunan Yahya Kemal gibi... Aralık''a ayak basmağa hazırlandığımız bugün, uzak yakın, acılı sevinçli, zengin fakir herkese büyük şairimiz Yahya Kemal''in diliyle,Yahya Kemal''in şiiriyle seslenmek istiyorum:

Kimlersiniz? Ya bağrı yanık kimselersiniz! Yahut da her sabah uyanık kimselersiniz! Dünya yüzünde, bir sefer olsun, tanışmadan, Öz çehrenizle sizleri görmekteyim bu an. Sizlersiniz bu anı ışıklarla Türk eden! Eksilmesin şu mutlu şafaklar bu ülkeden! Gönlüm, dilim, kanım ve mizacımla sizden''im, Dünya ve ahirette vatandaşlarım benim!

Dedim ya, bugün Yahya Kemal''le doluyum. Benim gibi herkesin birbirine bu şiirin açtığı gönül penceresinden bakmasını istiyorum. Bir deneyin, inanın ki garip bir huzur duymağa başlayacaksınız. Şimdiye kadar kaybetmekten üzüntü duyduğunuz bir şey bu. Ortak ruh! Yani, sevgi. Bugün hiç haberlerle, gazetelerle uğraşmayın. "Aşkın sihirli şarkısı yüzlerce dildedir" diyerek gönüllere yelken açın. Ne olur!