Kaydet
a- | +A

“Çaresiz teslim olmuş hâlde yatıyor, geçen zamanın süresini tahmin edemiyordum.”

Ameliyathanelerin soğuk yüzünü çok iyi biliyorum. Geçmişte altı defa genel anestezi gerektiren ve ikisi de çok ciddi olan ameliyat geçirmiştim. Çok şükür göreceğimiz günler varmış, şimdi sağlığım yerinde. Geçen ay bu defa lokal anestezili bir ameliyat daha geçirdim. Bütün bunları tecrübeli bir hasta olduğumu belirtmek için söyledim. Doktor ve daha doğrusu sağlık personelinin hasta psikolojisi üzerine etkisi hakkındaki hatıramı anlatmaya başlıyorum...

Devlet hastanesinde beni muayene eden doktorum ameliyat için karar verince anestezi doktoruna sevk etmişti. O da birtakım tahlil ve tetkiklerle birlikte Dahiliye, Kardiyoloji ve Göğüs Hastalıklarından da muayene ve ameliyat için rapor istemişti. Dahiliye safhası biraz uzun sürdü. Tiroit değerlerimin ilaç tedavisiyle normale gelmesinden sonra ameliyata hazır olarak tekrar anestezi doktoruna geldim. Bu defa başka bir doktor vardı. Geçmiş bütün tahlil ve raporlarımı inceleyip ameliyat onayı verdi. Dikkatimi çeken hastaya karşı son derece saygılı, ilgili ve onu bilgilendirici biri olması idi. Sadece bana değil bütün hastalara karşı aynı şekilde davranan pozitif bir kişiydi. Anestezi raporunu bir sonraki gün ameliyatımı yapacak olan doktoruma götürdüğümde ameliyat günü belirlendi ve bana bu tarihi anestezi doktoruna da onaylatmamı istedi. Bu defa gittiğim anestezi doktoru yine bir başkasıydı ve işin ilginci ameliyat günümde anestezi doktorum da yine başka biri olmuştu. Yani bu ameliyat safhasında dört ayrı anestezi doktoru ile tanışmıştım ve hepsi de bayan doktordu.

Ameliyat olanlar bilir. Ameliyathane hem görünüş olarak ve hem de fiziken soğuktur. İnsan bütün sevdiklerinden ayrılmış, orada tek başınadır. Yan yana birçok ameliyathaneye hastalar aynı kurbanlık koyunlar gibi sedye üzerinde getirilir. Bildiğiniz bütün duaları okur, Allahü teâlâdan doktorların ellerinin maharetiyle şifalar vermesi için yalvarır, büyük İslam âlimlerini hatırlayıp tevessül edersin. Bu son ameliyatım lokal anestezi olduğu için ameliyat personelinin bütün konuşmalarını duyup, hareketlerini gördüğüm hâlde hareket edemiyor ve acı dâhil herhangi bir his duymuyordum. Çaresiz teslim olmuş şekilde yatıyor, geçen zamanın süresini bile tahmin edemiyordum. DEVAMI YARIN

Ünal Bolat'ın önceki yazıları...