Gül yüzlü yavrum - Günün Yazısı

Tuhaf, idrak dışı bir gerçek var…

ÖMER ÇETİN ENGİN / İLAHİYATÇI - Tuhaf, idrak dışı bir gerçek var…
Uykunun en tatlı yerinde bölünmesinin ne demek olduğunu herkes bilir…
Bir bebek, bir gecede defalarca annesini uyandırır.
Yüreği atarak yerinden fırlar onun için anacığı…
Ne derdi varsa seferber eder imkânlarını…

Çocuk hastalansa aklı fikri ondadır anne ve babasının.
Baba pek belli etmez ama “Onun yerinde ben olsaydım şimdi…” der.

Anne baba her yeni şeyde çocuğunu düşünür…
“Önce sen yavrum, önce sen” derler kalpleriyle…
Belki kelimelere dökmezler ama öyle isterler bütün zerreleriyle…
Bu, elde olmayan bir şefkattir.

Babası, çocuğu sıcacık evde yatarken, sabahın bir vaktinde onun rızkını kazanmak için gider işine…
O soğukta çocuğunun sımsıcak gülüşü ısıtır içini…
İş yerindeki problemlere, insanlara katlanır “çocuğunun mutluluğu” için…
Yutkunur yeri geldiğinde, o gülüşün devamı için…
Gerekirse üstüne başına almaz da onu giydirir bayramlarda… Çocuğunun yüzündeki tebessüm yeter anne ve babaya…

O mutlu olsun da…
Her imkânlarını seferber ederler, “o bir türlü büyümeyen, kendilerinden bir parça” için…

Gelgelelim, çocuk büyür, ergen olur…
Günümüzde (istisnalar hariç) kimsenin kaçamadığı tripler ve tavırlara bürünür…
Stres doludur…
Bu stresini “kusmak” için ilk adresi de anne ve babası olur…
Onu en saf sevenler yine onlardır…

Bilmez ki, onların gözünde hiçbir zaman büyümeyeceğini…
Bilmez ki, hayatta karşılaştığı ve karşılaşacağı hiçbir kimsenin kendisini onlar kadar saf sevmeyeceğini…
Onu en çok seven anne ve babası, o yetişkin çocuğun öfkesini giderebileceği en kolay iki kişidir…
Dış dünyada ondan bundan, kendisinden güçlü olandan korkar da…
Anne babasına yiğitlik taslar bu genç…
Kendisini en çok seven, üzerine titreyen, iyiliğinden başka bir şey istemeyen bu iki insanı, “kendisini anlamamakla” suçlar…
Hatta geri kafalı olmakla…

Ta ki, bir gün kendi bebeği geceleri uykusunu bölene, hastalanana kadar!

(Not: Anne babasının rızasını ve dualarını alan, onları üzmeyen genç kardeşlerim sözümün dışındadır. Onlara gönül dolusu sevgilerimle…