BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Kimseyle arası kötü değildi...

Akşam gelmeyince ailesi de “babamızı gören duyan var mı?” diye komşulara sormuştu...
 
 
Hani derler ya “rahat döşeğinde ölmek” diye… Gerçekten de halk arasında söylenmiş güzel bir söz aynı zamanda güzel bir duadır bu…
İnsan nerede nasıl ne şekilde can vereceğini bilse ölmeden önce hayatı burnundan gelir değil mi? Bir darb-ı meseldir, fıkra gibidir… Adama demişler ki: “Senin ölümün sudan olacak...” Adam “suda boğulurum” diye denize gitmekten vazgeçmiş, köprülerden geçmekten vazgeçmiş, banyo yapmaktan vazgeçmiş derken artık su içerken “belki boğazıma tıkanır” diye su içmekten vazgeçmiş… E ne olmuş, susuzluktan ölmüş…
Yani insan nerede nasıl ne şekilde hayata veda edeceğini bilemediği için dua eder. Rabbim son nefesimi hayreyle diye..
Yıllar önce köyümüzde bir Osman Amcamız vardı… Kimsenin etlisine sütlüsüne karışmazdı… Kimseyle arası kötü değildi… Kendi hâlinde birisiydi…
Yine böyle bir haziran olmalıydı… Bir yaz günüydü… O gece Osman Amca kasabaya çıkmış ama akşam köye dönmemişti… Köylük yerde bir şey olduğunda bir iki saate kalmaz neredeyse herkesin haberi olur. Şimdiki gibi cep telefonları yoktu ama o zaman insanlar birbirlerinin evine çat kapı gidip dertlerini söylüyor hâllerini hatırlarını sorabiliyorlardı.
Osman Amca'nın ailesi de babaları gelmeyince komşulara sormuş “görüp bilen var mı?” diye haber almak istemişlerdi.
Köylü o gece bu konuyu kulaktan kulağa konuştu ama sabaha kadar Osman Amca'dan haber alınamadı. Sabahleyin herkes sağa sola bakmaya başlamıştı. Öyle ya, bu adamcağız kasabaya gittiğinde mutlaka köyüne dönerdi… Dönmeyecek olsa da bir şekilde evine haber ulaştırırdı. Ama ne haber getiren vardı ne nerede olduğunu bilen…
Bir gün iki gün derken köyde herkes onu konuşur oldu… Sonra jandarmaya haber verildi. Arama tarama yapıldı ama bir sonuç çıkmıyordu… Köyde kimsenin kimseye düşmanlığı da yoktu ki kimseden şüphe edilsin?
Peki öyleyse bu adam nereye giderdi? Ne ölüsü ne dirisi vardı ortada… Artık köylü Osman Amca’ya üzülmeye ailesi çoluk çocuğu da ümidi kesmiş ağlamaya başlamıştı…
Herkes tek ihtimal üzerinde yorum yapıyordu. O da Osman Amca'nın kalp hastası oluşuydu... Herkes “acaba kalp krizinden falan bir yerde düşüp kalmış olabilir mi?” diyordu… DEVAMI YARIN
  • Facebook'ta paylaş
  • Twitter'da paylaş
  • Twitter'da paylaş
619252 https://www.turkiyegazetesi.com.tr/yazarlar/unal-bolat/619252.aspx
YORUMLAR ARKADAŞINA ÖNER
loading
Kapat
KAPAT