Bildiğinle amel et
“Onlar bize Allah’ın emanetleridir. Toplum olarak sahip çıkıp onlara yardım etmeliyiz.”
Otobüse binmek için durağa geldiğimde elli-elli beş yaşlarında bir adam oturuyordu. Elinde bir çanta, çantanın içinde bir termos ve beni görünce toplayıp çantasına koyduğu küçük bir minderi vardı. Selam verip hâl hatır sorunca onun durumunu anladım. Sırf sohbete başlamak için arabanın gelmesine ne kadar var deyince heyecanla atıldı:
-Ablam beni aradı, beş dakikaya gelecekmiş. Onun telefonundaki sistemde ablam arabaları görüyor, dedi.
Onun bu cevabı "özel" bir insan olduğunu teyit etmiş oldu. Beş dakika boyunca konuştuk. Bana ağabeyinin evine bir iş için geldiğini ve tekrar ablasıyla yaşadığı eve dönmek için beklediğini söyledi. O kadar saf ve temizdi ki melek gibiydi. Yaşına rağmen altı-yedi yaş seviyesindeki bir çocuk saflığı ve temizliği vardı. Kırk beş dakika yolculuk esnasında otobüste konuşulan her şeyde elinden geldiği kadar yardımcı olmaya gayret edişi takdire şayandı.
İneceği durağa gelmeden ayağa kalktı, kapının yanında yerini aldı. Otobüs durunca kapı açılır açılmaz yolcular içeriye girmeye kalkınca onları uyardı. Bu arada yaşlı bir teyze içeriye giriyor diye kendisi inmedi onun elinden tutup yardımcı oldu.
Şoför biraz acele edip kapıyı kapatıp hareket edince yaşlı kadın ayakta duramadı, düşmeye başlayınca bu güzel insan onu tuttu ve onunla beraber yavaşça yere düştüler. Vücudunu siper ederek ihtiyar kadının zarar görmesini engelledi. Bütün otobüs onun bu davranışına hayran kaldık. Kadını yerden kaldırdı yerine oturttu. Elini öptü. Kadın da ona teşekkür etti. Tabii bu arada ineceği durağı kaçırdı. Ama bunu dert edinmedi. Otobüsten inerken ablası yine aradı. Tahminimce ablası onu otobüs durağında bekliyordu. Ablasına ineceği durağı söyledi ve bizlere el sallayıp gitti. Onu yetiştiren aile çok iyi bir aile olmalı ki seyahat esnasında kelime bulmacalarından bir tomar çıkarıp renkli kalemle doğru kelimeleri bulup okuyup tespit ediyor, üzerini çizip çocuk gibi seviniyordu. Okuma yazmasını diri tutmak amacıyla çok güzel bir yol bulmuşlardı... Melek gibi tertemiz insanlar. Onların aileleri de onların hizmetinde bulunarak ahirete cennete giden yollarını en güzel mücevherle döşüyorlar. Onlar sadece ailelerine değil, hepimize Allah’ın emanetleridir. Toplum olarak sahip çıkıp onlara yardım etmeliyiz.
Ramazan Günhan-Bursa
