Suriye’de her yer Guantanamo! PKK işkenceleri anlatıldı: Ölmek en büyük ödül

Terör örgütünün 2019’da zindana attığı Halepli Muhammed yaşadığı dehşeti anlattı: 2019’da PKK’nın eline düştüm. Zindan adı altında işkence merkezleri vardı. Gece gündüz işkence görüyorduk. Ölmek en büyük ödüldü ama ölemiyorduk. İşkenceden ölenleri haftalarca almıyorlardı; çürümüş cesetlerle birlikte yaşıyorduk.

YILMAZ BİLGEN'İN HABERİ- Adı, Muhammed Hayr Dabul, Suriye’nin Halep şehrinden… Suriye Millî Ordusuna (SMO) mensup bir özgürlük savaşçısı… Türk Silahlı Kuvvetleri ve Suriye Millî Ordusunun 2019 yılındaki Barış Pınarı Harekâtı’na katılmış, Tel Abyat ve Resulayn’ın özgürleştirilmesinde aktif rol almış. Dabul, Resul Ayn’ın Umuşbe köyünde 1 Aralık 2019 günü pusuya düşürüldü. Köyü temizleme görevi verilen ekipte yer alan SMO savaşçısı birinci noktadan ikinci noktaya giderken 6 kişilik bir PKK timinin kurduğu pusuda sağ olarak terör örgütünün eline düştü. Dabul, saatlerce yol yürüdükten sonra PKK işgal bölgesine vardıklarını söylüyor. Bundan sonrasını Dabul’un ağzından dinleyelim:

İŞKENCELER BAŞLIYOR

Beni burada sözde istihbarat ekibine teslim ettiler. Orada işkence seansları başladı. Ardından Kara Dam dedikleri Derik bölgesindeki dünyada belki başka bir örneği olmayan işkence merkezine götürüldüm. Tam 7 ay gece-gündüz burada işkence gördüm. Hiçbir şey sormuyorlar, konuşmuyorlar, 24 saat işkence ediyorlardı.

CESETLER KOKUYORDU

İnsanın dayanma sınırlarını iflas ettiren bitmez tükenmez işkence seansları. Çoğu gün içimizden birileri bu işkencelerde ölüyordu. Cesetleri günlerce almıyorlardı. Bir süre sonra ceset çürümeye başlıyordu. Ceset kokusu ile yaşamak ayrı bir işkence metoduydu. Bir keresinde cesedin birini mahkemeye götürüp yargıladılar.

BATILILAR HEP ORADAYDI

DEAŞ militanları da vardı. Onlara da işkence ediyorlardı. Bu noktada bazı garip olaylara da şahit oldum. PKK zindanlarının en sıkı ziyaretçileri Batılı istihbarat servisleri, gazeteci ve farklı temsilcilerdi. Suudi El Arabiya TV’si bile geldi. Her şeyi görüyor, işkenceleri izliyorlardı. Ama ülkelerine gittiklerinde gördüklerini değil farklı şeyleri anlatıyorlardı.

YALAN SÖYLEMEMİ İSTEDİLER

Bazen Batılı istihbaratçılar, hatta Batılı gazeteciler tarafından sorgulanıyorduk. En akılalmaz işkenceleri uyguluyorlardı. İşkence yaparken çok büyük keyif alıyorlardı. Bir keresinde bana El Arabiya Televizyonu’na konuşmam için ağır baskı yaptılar. Benden Libya’da yakalandığımı ve Türkiye aleyhinde sözler sarf etmemi istediler. Bu net bir komplo idi ancak konuşmazsam öldüreceklerini söyleyip bir metin ezberlettiler.

VARLIK SEBEPLERİ DEAŞ

Benzer sipariş-yalan röportajlar bir çok DEAŞ militanı ile çok kez yapıldı. DEAŞ’lılara ‘Örgüt hâlen güçlü. Çok yakında PKK bölgesine dönük büyük saldırılar yapacağız’ gibi sözler söylettiriyorlardı. Çünkü Batılıların ve PKK’nın bölgedeki varlığı DEAŞ yalanına bağlı olduğu için sürekli bu mesajlara ihtiyaç duyuyorlardı. Özellikle El Arabiya aleyhinde dava açarak PKK ile iş birliği hâlinde kurduğu kumpasın hesabını soracağım.

HER YER GUANTANAMO

Kara Dam’dan sonra Tel Koçer (Yarubiye), Haseke Guveyran-Sinai hapishanelerine götürdüler. Aylarca yarı ölü hâlde süründürdüler. Özellikle Guveyran’da Sinai Hapishanesine 2. Guantanamo deniliyor. Aslında tüm bölge bir tür açık Guantanamo. Sinai Zindanından bile şedit bir yer daha var. O da Şeddadi’deki Çin Kampı denilen ölüm merkezi. Ölmek oraya düşmenin yanında en büyük ödüldü. Ama ölemiyorsunuz.

ÇOCUKLARIM TANIMIYOR

Bir gün 3 çocuğumu, eşimi, anne-babamı yeniden göreceğimi hiç düşünemiyordum. Allah Türkiye’den ve SMO, özellikle de Şam Cephesi grubundan binlerce kez razı olsun. Suriye’de ölü ele geçirilen bir PKK’lı ile beni takas ettiler. Esir düştüğümde küçük çocuğum 1 yaşındaydı, en büyük kızım ise 6. şimdi büyümüşler. Beni tanıyamadı hiçbirisi.