Behâeddîn-i Buhârî / Kalbindeki soğukluk dönüştü muhabbete

Şöyle naklediyor ki "Alâeddîn-i Attâr":

"Hocamız", bir gün gelip, odunluğa baktılar.

Mevsim kışa yakındı, buyurdu: (Çokça odun,

Toplayıp, odunluğu tamâmiyle doldurun.

Hattâ biraz acele edin ki, belli olmaz.

Birden kış bastırırsa, yakacaksız durulmaz.)

"Peki" deyip, o günü gidip odun topladık.

Doldurduk odunluğu, kalmadı boş yer artık.

O gece, başladı ki birden bir "kar" ve "yağış",

Yıllarca olmamıştı Buhârâ''da öyle kış.

"Kırk gün" hiç durmaksızın, kar devam etti, fakat,

Buna rağmen o kışı, geçirdik gâyet rahat.

Bir başka talebe de, diyor ki: Buhârâ''da,

Bir gün oturuyorduk, bâzımız bir arada.

Lâkin biri vardı ki aramızda o günü,

Bilmezdi "Hocamız"ın mânen üstünlüğünü.

Aleyhinde bir lâflar edecekti ki biraz,

Biz hemen kendisini uyarıp, ettik îkâz.

Lâkin o devam etti, öyle konuşmasına.

O sırada "Bir arı" gelip girdi ağzına.

Ve öyle ısırdı ki dilini kuvvetlice,

Gâyet büyük ıstırap, acı çekti bir nice.

Dedik: (Onun hakkında konuştun sen bunları.

Bu sebepten dilini, ısırdı böyle arı.)

O zaman pişmân olup, düştü bir nedâmete.

Kalbindeki soğukluk, dönüştü "muhabbet"e.

Az önce, hakâretler savururken o zâta,

Şimdi, muhabbetiyle yanar oldu âdetâ.

Yine Hacda, mü''minler tavâf yapıyorlardı.

O sene, Beytullahta bu "Büyük zât" da vardı.

Kurbân kesiyorlarken müslümânlar Minâ''da,

"Hazreti Hâce" dahî, bulundu yanlarında.

Buyurdu: (Bizim dahî, lâzım kurban kesmemiz.

Lâkin biz, oğlumuzu belki kurbân ederiz.)

Talebeler, bu sözden bir şey anlamadılar.

Dediler ki :"Muhakkak, bu sözde bir hikmet var".

O günün târihini, bir yere kaydettiler.

Haccı îfâ ederek, geri avdet ettiler.

Sonra öğrendiler ki, varınca Buhârâ''ya:

O gün, sevgili oğlu göçmüş dâr-ı bekâya.

Buyurdu ki: (Rabbimin ihsâniyle bu oğlum,

Vefât etmesiyle de, Resûle tâbi oldum,

Çünkü onun oğlu da, etmişti böyle vefât.

Çok şükür hâsıl oldu, bunda da mutâbaat.

O Resûlün başından, her ne ki geçti ise,

Benim dahî başımdan geçti aynı hâdise.

Onun yapmış olduğu her işle amel ettim.

Bir tek sünneti bile, kat''iyyen terk etmedim.)