"Ey Bilâl! Eshâba haber ver etraftan odun toplasınlar, Alkame'yi yakacağız! Çünkü, annesi ondan razı değildir!"
Asr-ı saadette, Ensar'dan Alkame adında bir genç vardı. Yaz kış oruç tutar, geceleri sabaha kadar ibâdet ederdi...
Bu genç bir gün fenalık geçirdi. Dili tutuldu. Resûlullah Efendimize (sallallahü aleyhi ve sellem) haber verdiler.
Peygamber Efendimiz, Hazret-i Ali ve Ammâr bin Yâser hazretlerini Alkame'ye gönderdi. Kelime-i şehâdeti söyletmek için çalıştılarsa da dili dönmedi bir türlü!..
Hazret-i Ali Efendimiz, Bilâl-i Habeşi hazretlerini Resûlullah Efendimize gönderdi durumun vahametini bildirdi. Peygamber Efendimiz:
-Alkame'nin anası, babası var mı? buyurdu. "Yaşlı bir anası var" cevabını alınca "Onu buraya getirin" buyurdu.
Annesini getirdiler. Resûlullah Efendimiz;
-Alkame'ye ne oldu, anlat! Seninle geçinmesi nasıldır? diye sorunca, kadıncağız şöyle anlattı:
- Yâ Resûlallah! Evladım çok iyidir. Hep ibâdet, itaat üzeredir. Ama ben ondan razı değilim. Çünkü o, bir türlü dengeyi kuramıyor; hanımının rızasını benim rızamdan önde tutuyor.
Resûlulluh Efendimiz;
-Dilinin tutulması bu yüzdendir. Ona hakkını helâl et de dili açılsın! buyurdu.
- Ey Allah'ın Resulü! Kalbimi çok incitti. Ona hakkımı helâl etmem, dedi. Resûlullah Efendimiz;
-Ey Bilâl! Eshâba haber ver etraftan odun toplasınlar, Alkame'yi yakacağız. Çünkü, annesi ondan razı değildir! buyurdu.
Annesi şaşırdı:
- Yâ Resûlallah! Oğlumu, benim gözümün önünde mi yakacaksınız? Kalbim buna nasıl dayanır? dedi. Resûlullah Efendimiz:
-Cehennem ateşi, dünya ateşinden çok daha kızgın ve yakıcıdır. Sen ondan razı olmadıkça, onun hiçbir taati makbul değildir, buyurdu...
Kadıncağız feryat etti. Çünkü o bir anneydi:
- Yâ Resûlallah. Ben ondan razı oldum. Hakkımı ona helâl ettim, dedi ve eve gitti. Alkame'nin sesini duydu. Kelime-i şehâdet söylüyordu. Dili açılmıştı. Aynı gün vefat etti. Resûlullah Efendimiz, cenaze namazını kıldırdı. Defnettiler ve;
-Ey Esbabım, ey Muhacir ve Ensar! Hanımını annesinden üstün tutana, Allahü teâlâ ve melekler lanet ederler. Onun farz ve nafile ibâdetleri kabul edilmez, buyurdu.
Din büyüklerimiz de bu hususta buyurdular ki:
"Ana-babaya, kayınvâlide ve kayınpedere hürmet, hizmet edilmesini birinci vazîfe bilmelidir. Onların rızâsını, duâsını almaya çalışmalı, hayır duâlarını, büyük kazanç bilmelidir... Hanımı da hiçbir sûretle üzmek câiz değildir. Anası ve kız kardeşleri için zevcesinin söylediklerine karşı da uyanık olmalıdır."


