Bir mutluluk öyküsü

Geçen hafta, Esenler''den Gülcan Ay hanım uğramış, Dilem Yayınevi''ne... Her gelişinde: "- Boyama nakışı, kursa gitmeden sizin kitaplarınızdan öğrendim ben. Şimdi öyle güzel işler yapıyorum ki, kursa gidenler bile inanamıyorlar o boyamaları benim yaptığıma..." Dermiş de bizim Türkan Hanım da. "Gülcan Hanım biraz abartıyor ya da övünmekten hoşlanıyor galiba" diye düşünürmüş kendi kendine. - Ama Güler abla, yaptığı işlerden örnekler getirdi bu hafta. Bir gördüm öyle düşündüğüm için utandım kendimden. Gerçekten de çok başarılı!... Masa örtüleri, karyola eteği, mutfak takımı, vitrin takımı, tepsi örtüleri... Maraş işi tarzında, Türk işi ve çin iğnesi tarzında çalışmış çoğunu. İplikle yapılmış gibi sanki. Karşıdan bakınca ayırmak mümkün değil. Öylesine kusursuz! Diye bir anlatışı var ki Türkan''ın.

İlkokul mezunu imiş. Dört yıllık evli bir ev hanımı... 12 yaşlarında iken 6 ay kadar bir biçki-dikiş kursuna gitmiş. Hepsi bu kadar. Bir yıl önce: "mutlaka bir iş yapmam lazım benim" diye tutturmuş. O arayış sırasında, elinde olan bizim giyim kalıplarının içinde: "Boyama nakışı öğrenmek için, kursa gitmek şart değil." diye bir not görmüş; tamam, deyip bize gelmiş, boyama kitapları alıp başlamış... İşte böyle!.. Görüyor musunuz siz? Bizim hanımlarımız gerçekten çalışkan, gerçekten yetenekli!.. Gülcan Ay, en güzel örneği işte bunun: - Komşular, tanıdıklar, "Niye yoruyorsun kendini bu işlerle? Boş ver!" diyorlar. Oysa, ben yorulmuyorum ki boyama nakış yaparken. Aksine, dinleniyorum. Kafamdaki bütün sorunları unutuyorum. Kendimi dinleyip boş kuruntulara kapılacağıma, boşalıyorum; deşarj oluyorum. Dedikoduyu sevmeyen, bedenen ve ruhen sağlıklı olmak isteyen herkese tavsiye ederim. Ben, boyama nakış yaptığım günden beri, yaşamaktan zevk alıyorum! Diyormuş ki, herhalde bir bildiği var ki söylüyor bunları. Eşim de tanımış bu yetenekli genç hanımı. Övgüyle söz ediyor gördüğü boyama nakışlardan. Doğrusu ya ben de tanımak isterim böylesine başarılı ve yetenekli bir hanımı. Bir cumartesi, televizyonda kendi ağzından dinleriz belki de Gülcan Ay''ın mutluluk öyküsünü. Neden olmasın? Bundan böyle de başarılı hanımlarımızı anlatmaya devam edeceğim ben.