Oldum bittim, tembel insanı sevmem. İster kadın olsun, isterse erkek...
Kafasını çalıştırmalı, bedenini çalıştırmalı insan dediğin. Fikir üretmeli, iş üretmeli...
Bilgisayar çağındayız. Ama neye yarar? Birkaç gerekli iş dışında, oyun için kullanıyoruz onu da ne yazık ki!
"Çet" midir, nedir, sabahtan gece yarılarına kadar, karşılıklı yazışarak ipe sapa gelmez bir sürü gevezelik yapıyorlar.
Telefonu, televizyonu, dergiyi, gazeteyi dedikoduya nasıl alet etmişsek, bilgisayarı da o duruma getirdik işte!
Çocuklar, yeni yetme gençler neyse de, evli barklı olanlar da öyle... Üniversite bitirenler de...
Vaktini boşa harcayan herkesi ayıplıyorum!
İşleriyle ilgili konularda kafa yormayı sevmiyor insanlarımız. "Nasıl daha iyi yapabilirim? Nasıl daha başarılı olabilriim?" diye sormuyorlar, araştırmıyorlar hiç.
Dikilen bir çiçek, bir fidan bile gelişip güzelleşmek için emek istiyor. Su istiyor, gübre istiyor. Sevmezseniz ve bir emek vermezseniz, ne çiçek bekleyin, ne de meyve...
Her şey karşılıklı...
Çalışmak, yorulmak ve sonra mutlu olmak...
Bomboş oturan bir insanın kafasında hep kuşkular dolaşır: "Acaba şöyle mi?.. Acaba böyle mi? Neden geldi? Neden gitti?.."
Bir sürü olumsuz düşünce...
Dolar, dolar da bir gün taşıverir bardağı ve saldırıya geçer.
Görmüyor musunuz çevrenizde böyle tipleri?
Boş insandan uzak durun! Çalışmayan insan tehlikelidir. Ne zaman, ne yapacağı hiç belli olmaz.
Yalnız kendisi için değil, çevresindekiler için de zararlı bir yaratıktır o!

