Dil belası
Evrene olumlu mesaj gönderme modası, 777 sayı ritüelleri, abidik gubidik enerji işleri tam gaz devam. "Kır dizini de bir dua et, tevekkül et!" desen gerici, banal vs. olursun ama akımlara katılınca, evrene mesaj yollayınca cool. Aa guzum, evrene değil ‘evreni yaratana’ müracaat edeceksin! Ama… Tak, tak… nato kafa nato mermer…
***
- Bir ortama girerken veya ilk gören kişi, "esselamü aleyküm" yani "Allah'ın selamı üzerinize olsun" derdi. Bu selamı alan kişi de "ve aleykümüsselam" yani "Allah'ın selamı sizin de üzerinize olsun" diyerek selamlaşmayı tamamlardı. Boş eve girerken bile yapardık bunu... Artık demiyoruz; "Selam, merhaba" ile modern ve prezantabl imajımızı sergiliyoruz!..
***
- Evden, birinden ayrılırken geride kalanlara; "Allah'a ısmarladık, Allah'a emanet ol" derdik. Şimdi; "Hadi ben kaçtım" "bay bay" "hadi öptüm" der olduk...
***
- Uyumadan önce "Allah rahatlık versin" derdik, şimdi "tatlı rüyalar" diyoruz.
- İşe gidenlere; "Allah işini rast getirsin" derdik. Şimdi; "Bol kazançlar" diliyoruz.
- Şaşırdığımızda; "Sübhanallah" derdik. Şimdi ise; "Vaaavvv" "Oha” der olduk.
- Sevindiğimizde; "Elhamdülillah" derdik. Şimdi ise; "Olleeeyyy, Yuppi, süpeeer" der olduk.
- Bir şeyi çok beğendiğimizde, hayran kaldığımızda "Maşallah" derdik. Artık "Vay süper, Ooo şahane, 10 numara" diyoruz.
- Maaş, para, yemek, nimet söz konusu olduğunda, yetersiz dahi olsa; "Allah (bin) bereket versin" derdik, artık binbir şikâyet ediyoruz.
- Bize iyilik yapana da; "Allah razı olsun, Allah ne muradın varsa versin!" diye dua ederdik. Şimdi de; "Sağ ol" deyip geçiyoruz...
- Yeni evlenenlere de; "Allah bir yastıkta kocatsın" derdik. Şimdi ise, "Mutluluklar" diler olduk.
- Sınava girecek olanlara; "Allah zihin açıklığı versin" diye dua edilirdi. Şimdilerde ise, "Başarılar" deniyor.
***
- Geleceğe dair planlar yapılırken; "İnşallah, Allah izin verirse, Allah kısmet ederse" derdik. Şimdilerde; Sanki gelecek bizim elimizdeymiş gibi fütursuzca konuşur olduk. "Umarım, tahminim o ki" gibi belirsiz ifadeler ve "oldu bil, istersem yaparım" gazlarını kullanır olduk.
***
- Hata yaptığını, günah işlediğini gördüğümüz kimselere; "Allah ıslah etsin, Allah affetsin, Allah hidayet versin" derdik. Şimdi lanet okur, beddua eder ya da görmezden gelir olduk...
***
- Kötü bir şeyden bahsederken; "Maazallah, Allah korusun" derdik, Şimdilerde, "Kötü enerji yayma! İyiyi çağır!" der olduk.
Dilimizden sözlerimizden Allah kelimesi çekildi. Neticesi? Gayet aşikâr değil mi?
Allah sonumuzu hayretsin e mi…
Ninem diyor ki; Söz var derde deva edilir, söz var mahşerde dava edilir.
