Hayat kısa…
Cumhuriyet tarihinin hatta asrın en büyük felaketlerinden biri olan 6 Şubat 2023'teki Kahramanmaraş merkezli depremlerin 3. yıl dönümüydü bu hafta. Hayatını kaybeden vatandaşlarımıza Allah'tan rahmet, yakınlarına başsağlığı ve sabırlar diliyor, dilemeye devam ediyoruz. Böylesi bir felaketin ülkemizde ve dünyada bir daha yaşanmamasını temennisiyle.
Çoğu acı bir gün geçer...
Bütün fotoğraflar sararır...
Yara kabuk tutar...
Bir sabah yine taze ekmek ister canın kahvaltıda...
Bir fincan sade kahve...
Demli bir çay ister akşam üstü olunca...
Sokakta mevsimi fark edersin, aynada kendini...
Önceleri belli belirsiz, sonra kahkahalarla gülersin...
Şarkılar mırıldanır, çekmecelerde renkli kalemlerini ararsın...
Kuşlar gelir konar dallarına...
Kırıldığın yerden çiçek açarsın... Kısaca;
Bütün acılar bir gün geçer…
Ya da alışırsın...
***
6 Şubat'ta yaşadığımız deprem, bize hayatın ne kadar kırılgan olduğunu hatırlattı. Bu tarih, kaybettiklerimizi anarak, hayatta olanları daha fazla sevmek ve değer vermek için bir fırsat. Kendimizi de…
***
Bazen hayat bize en değerli şeylerin paha biçilemez şeyler olduğunu öğretir.
Sabah kahvesinin kokusu, pencereye vuran yağmurun yumuşak sesi ya da bir an için zamanı durduran gün batımının parıltısı.
En basit şeylerin sessiz bir gücü vardır.
Bize kaosun ortasında asıl önemli olanın ne biriktirebildiğimiz değil, hissedebildiğimiz anlar olduğunu hatırlatıyor.
Sadeliğin bir tür sihri vardır.
Bir bebeğin gülümsemesinde, betonun ortasında açan çiçekte, sevdiğimiz birinin sımsıkı sarılmasında. Bu ayrıntılar bizi tamamlamak için çok fazla şeye ihtiyacımız olmadığını fark ettiriyor.
Hayat hızlı ilerliyor ve güzellik yavaşlamayı öğrenmektir, her zaman önümüzde olanı görmektir, ancak çoğu zaman kıymetini bilmeyi unutuyoruz.
Sonuçta tarihimizi tanımlayan büyük başarılar değil, belki de kimsenin görmediği ruhu okşayan ve dolduran küçük jestlerdir…
Ninem diyor ki; Dünya ölümlü, gün akşamlı.
