Kaydet
a- | +A

Tam bir hezimet!

Ne acı; tur beklerken ''turist'' oldu Galatasaray...

Maalesef! Prestij, para ve hayaller uçtu gitti.

Hem de iki defa yendiği Liverpool karşısında sezonun en ağır yenilgisini alarak çizdirdi karizmayı.

Yazık!

Hem de Uğurcan'ın olağanüstü kurtarışlar yaptığı maçta maalesef 4 gol yedi, sukuti hayale uğrattı, herkesi.

''Bu maç, Okan Buruk'a yazar'' diyenlere şaşıyorum.

''Düşene bir tekme de sen at'', yaklaşımı çok yanlış.

Şampiyonlar Ligi'nde son 16'ya kaldıysa Okan Buruk ile kaldı Galatasaray.

Son 3 sezon da şampiyon olduysa Okan Hoca ile şampiyon oldu Galatasaray.

Gel de arma Davinson Sánchez'i İstatistik ortada; 37 maç, 3 gol, 9 sarı ve 1 kırmızı kart.

Davinson Sánchez kızardı ve kızarttı Galatasaray'ı.

Yokluğu o kadar belli oldu ki;

''Ah be Sánchez cezalı duruma düşecek zaman mı, şimdi!'' diye dövündüm o akşam Galatasaray'ı iyi bildiğine inandığım dostlara ''Yokluğu nasıl dolar?'' diye sordum.

O akşam ''Singo var'' dediklerinde dudak büktüm. Niye?

Çünkü Davinson Sánchez gibi savunmaya liderlik yapan, hücuma destek veren, savunmayı güçlü kılan, takımı sırtlayan biri o gece Anfield'de olsa, sonuç böyle mi olurdu?

Dahası; Osimhen ve No Lang sakatlanmasa bu hezimet yaşanır mıydı? Sanmıyorum.

Şanssızlık mı diyeyim, yoksa...

''Anfield'deki büyüleyici atmosfer, ateşli taraftar, rövanşı kazanmaya azmetmiş Liverpool hırsı, inancı ve arzusu karşısında Sanchez olsa ne yazar? Futbol kollektif bir oyun!'' diye düşünenleri anlıyorum.

Galatasaray için Sánchez sadece bir stoper değil, savunmanın lideri ve takımın güven kaynağı. Onun varlığıyla Galatasaray hem Süper Lig’de hem Avrupa’da daha dirençli bir takım kimliği kazandı.

Onun eksikliği Liverpool önünde hemen hissedildi. Davinson Sánchez savunmada olmayınca Abdülkerim Bardakcı ve onca inanılmaz kurtarışa imza atan kaleci Uğurcan Çakır’ın performansı da güme gitti. Kimyası bozuldu, özgüveni kayboldu takımın.

Yazık!

Haliyle; sonuç hüsran.

Hasan Sarıçiçek'in önceki yazıları...