Fırtına’da umut var
Umut Nayır’ın beraberlik golü olmasa yorumum şu olurdu:Ne oldu Fırtına’ya böyle? Tamam, bir düşüş yaşıyor, anladık; ama bunun nedenini anlamak mümkün değil! Sanki vurgun yemiş gibi; halsiz, mecalsiz ve isteksiz. O, şampiyonluk ümidi taşıyan Karadeniz Fırtınası’na ne oldu, sahi? Biri bunu izah etmeli.
Tekke de çaresiz
Orta saha yoksun, savunma hatalı; hücumda ise bireysel yeteneklere bel bağlamak dışında plan yok gibi. Fatih Tekke de çaresiz. Teknik ekip de sanki takımı motive etmekte zorlanıyor. Tribün desteği her zaman arkasında ama o desteğin karşılığını veremiyor.
Trabzonspor sahasında, o efsane tribünlerin önünde, Göztepe’ye karşı ilk 45 dakikada tam bir hayal kırıklığı sergiledi. Skor 1-0; üstelik takım 10 kişi… İnanılır gibi değil.
Fırtına’nın yerinde kasırga esiyor. Rüzgârı kesilmiş, yönünü şaşırmış bir hâldeyken, Umut Nayır yetişti imdada. Harika bir voleyle hiç değilse beraberliği kurtardı.
Göztepe zorladı ama
Göztepe’nin oyunu, Trabzonspor’un dağınıklığı… 32’de geldi o gol. Antunes’ten pas; Arda’nın penaltı sahasının sağına attığı ara pas… Juan hareketlendi ve sağ ayağıyla gelişine vuruşunu yaptı: 1-0.
Golün güzelliği bir yana, Göztepe o dakikalarda çok daha diri, çok daha istekliydi. Bordo mavi tribünler kaynıyor: “Bu ne disiplinsizlik?”
Birkaç sezondur aynı hikâye: Büyük umutlarla girilen sezonlar, transferlerde abartılı beklentiler, sahada ortaya konamayan oyun… Kadro kalitesi varmış gibi görünse de Trabzonspor sahada bir bütün olamıyor.
Fırtına’nın yeniden esmesi lazım. Hem de çok güçlü esmesi lazım. Çünkü şu anki hâl, ne Trabzonspor’a yakışıyor ne de Karadeniz’in o maço ruhuna.
Maçın adamı: Umut Nayır
