Kaydet
a- | +A

Dün öğlene doğru Türkiye gözleri yaşlı olarak bir büyük devin podyumlara vedasını seyretti.

Dünyada insanoğlunun başına gelen en büyük musibet "ihtiras"tır. Bu siyasette de, ekonomide de, sporda da aynıdır. İnsanoğlu kendine hakim olamıyor. Veya çeşitli etkenlerle "sen en büyüksün" gibi dolduruşlarla yeniden mücadeleye itiliyor. Sonuç ise kaderin çizdiği yolun bir santim ötesine geçmiyor, Dünyanın gelmiş geçmiş en büyük haltercisi olarak tarihe geçen Naim Süleymanoğlu üst üste 3 olimpiyatta altın kazanan tek halterci unvanıyla birlikte dünya spor otoritelerinin seçtiği bir büyük lâkabı da taşıyordu: "Dünyanın en güçlü adamı".

Bu unvanlar Sidney''deki dünkü dramatik kapanıştan sonra silinmiş değil. Ama bir büyük şampiyonun spor hayatını pırıltılarla noktalaması çok daha güzel olmaz mıydı?

Halteri uzun bir süre bıraktıktan sonra 33 yaşında tekrar yakalamak mümkün mü? Dünya halteri adına herşeyi yapmış ve büstü dikilecek bir adam olarak tarihe geçmiştir. Fakat hafızalar Sidney''i nasıl silecek bilemiyorum.

G.Saray''ın ünlü yıldızı Hagi de Naim''in bu dramından örnek almalıdır.

Geçen sene sahalardan ayrılıyordu, bırakmadılar. Bu sene ise çok güzel goller atmasına rağmen ayakları kadar çenesi ve dirsekleri, yumrukları, tekmeleri çalışmaya başladı. Onun yaşı da standartların üstünde. O da bir hero (kahraman). Ancak özellikle şu sıralarda takvime sık sık göz atması gerek.