Kaydet
|
“Bu adam, zâlim olduğu kadar da kurnazdı!.."
Timur Han’ın adamı(!) yavuz hırsız misâli şimdi de kendi topraklarına girildiğinden ve suçsuz, savunmasız halkına saldırıldığından yakınıyordu...
Timur Han’ın hakkında iyi düşünen hiç kimse yoktu. İşte sarayda konuşulanlar;
“Bu adam, zâlim olduğu kadar da kurnazdı... Sınırı ihlâl edip Osmanlı toprağına geçtiği için bazen özür diliyor, kimi zaman da Yıldırım Han’a sığınanları geri istemek için birbiri arkasına mektuplar, elçiler gönderiyordu. Sultan’ı çileden çıkarmak için her yolu deniyordu sanki!..”
Timur Han’ın adamı, yavuz hırsız misâli şimdi de kendi topraklarına girildiğinden ve suçsuz, savunmasız halkına saldırıldığından yakınıyor, Osmanlı toprağına son akınlarının ise padişaha, devletine değil, kaçan bey, paşa, vezir ve diğer hainlere karşı olduğunu ısrarla tekrarlıyordu.
İşte divandakiler tarafından yılan kadar zehirli, tilki gibi kurnaz, çakal kadar yırtıcı, zâlim, ayyaş, merhametsiz, acımasız türediye gönderilecek gözü kara, attığını vuran, bileği bükülmez münasip bir yiğit bulunacaktı.
Çünkü kendini Osmanlı padişahı Yıldırım Han’la eş tutan, hattâ bütün şarkta hâkimiyet kuran bu zâlim, karşısına çıkacak adamı yakaladığında tereddütsüz birçok densizlik yapacak; belki kazığa oturtacak, prangalara vuracak, derisini yüzecek, gözlerine mil çekecek, akla gelmedik korkunç işkencelerle öldürecekti kim bilir?”
Hâlinizden bellidir, ne de çaresizsiniz,
Sebeplere yapışın, yine çare sizsiniz.
Gâzî Evrenos Paşa’nın deminden beri bir mezar taşı gibi sabit, kımıltısız duran nohudî kavuğu hareketlendi. Yavaşca sola döndü:
“Muhterem beyler, paşalar, efendiler, ey cümle hazirun; malûmunuz, herkese vakit kaybedilmeden haberler salındı. Gece gündüz süren toplantılar oldu. Bilgiler araştırıldı. Günlerce müşavereler, müzakereler yapıldı burada. Malûmâtlar Yıldırım Han’ımıza arz edildi. Emir ve müsaadeleri istendi. Nihâyet bu uğursuz tehlike iyice yaklaşmadan en doğru bilgileri yerinde edinecek ve adı geçen adamı mümkünse sağ, değilse kellesini getirebilecek akıncılarımızdan Doğan Bey ve arkadaşlarına vazife verilmesinin münasip olacağı, duâ ettiklerinin haberi geldi. Gazâmız mübârek ola…”
'Aşkın Efendisi’nin hürmetine oy birliğiyle... Başta padişah ve bütün karar merciindeki zevât bu isimde hemfikirdiler. Tek kişi bile aykırı düşünmemişti.
“Aman yâ Rabbî! Ne isabet?”, “Muvafıktır Paşam.”, “Mübârek olsun.”, “Cenâb-ı Mevlâ muvaffak ve muzaffer eylesin…”, “Âmin… Âmin…”
Bilinen kapıları, normal anahtar açar,
Bazı kapıları da, makbul duâlar açar,
Emr-i maruf var iken, bu hizmetten kim kaçar?
Birlikten kuvvet doğar, daha sorma başka şey!
Bahaneyi bırakıp sen de ol bir Doğan Bey!
Selçuklu ecdadımız hem nice genç sabiler,
İslâm’ı yaymak için, ne çok emek verdiler,
Hizmet imkânlarını, önümüze serdiler,
Bu işin sahibi var, daha sorma başka şey!
Bahaneyi bırakıp sen de ol bir Doğan Bey!
Dünya bizim olur mu, buna, ne gerek deme!
Ne denmişse onu yap, karışma gerisine!
Âlim olmak şart değil, ihlâs yeter hepsine.
Gayrette bereket var, daha sorma başka şey!
Keyfîliği bırakıp, sen de ol bir Doğan Bey!
DEVAMI YARIN
