“Sen hesabı düşünme, öğretmen çıkınca bana borcunu ödersin” deyince şaşırmıştım!..
1963-1964 öğretim yılında, Kara Harp Okulu'ndan çıkarılan öğrencilerin yüksekokul ve üniversitelere yerleştirilmesi amacıyla sınav açıldı. Girdim. Tercih cetvelinde sadece yatılı okulları işaretledim. Birinci tercihim Balıkesir Eğitim Enstitüsü Edebiyat Bölümü'ydü. Kazandım. Kayıt için okula gittim. Sınavı kazanan elli dört kişiydik. 15 arkadaşımızın, kredi alacağı, diğerlerinin yatılı okuyacağı yazılıydı. Benim için açıklama yoktu. Çok yüksek puan aldığımdan emindim. Okul idaresi ile görüştüm, yapılacak bir şey yokmuş. Okula başladım.
Kuruşunu değil, santimini bile hesaplamama rağmen birkaç ay içinde para suyunu çekti. Çaresiz kalınca, öğrenimimi ertelemeye karar verdim. Bize, talebe işi ucuz yemek veren, ödemede kolaylık gösteren Hisar Lokantası'na gittim (inşallah ismi doğru hatırlıyorum.) Hesabımı kapatacaktım. Zaten bu hesaptan sonra, ancak memleketime gidecek yol param kalıyordu. Lokanta sahibi tam bir tonton orta boylu, en az yüz yirmi kilo çeker. Yusyuvarlak. Yüzü güleç bir adam. Bakışı, duruşu, konuşması hep olumlu. Pozitif enerji küpü mübarek.
Hesabı kapatacağımı söyleyince, sebebini sordu. Kısaca açıkladım. Çehresi değişti, ciddi çizgiler belirdi yüzünde. “Otur, bir çay içelim. Şimdi söyle bakalım. Sen mektebi bitirince öğretmen olmayacak mısın? Sen şimdi hesabı düşünme, öğretmen çıkınca borcunu ödersin.” Çok şaşırmıştım. Sağ ol dedim kabul etmek istemedim. Dedi ki: “Evladım çok ciddiyim. Hesap belli, borç belli. Bunda ne var. Haa, elinde olmayan bir sebeple ödeyemezsen, helal ederim, olur biter. Hadi, doğru mektebe. Çok çalış, çabuk mezun ol...”
Ne diyeceğimi bilemedim. Demek ki dünyada böyle insanlar da varmış. Teklifi, neden sonra kabul ettim. Okula gittim.
Ertesi gün, okul idaresinden çağırdılar. Muhasebe memuru açıkladı:
-Bir yanlışlık olmuş. Sen imtihanda çok yüksek puan almışsın, Millî Eğitim Bakanlığı sana burs bağlamış. Gelgelelim evrak kaybolmuş. Böyle yanlışlıklar olur. Geçen aylardan şu kadar alacağın var. Bu da bu ayın bursu. İmzala, paranı al. Hadi hayırlı olsun!
Aşçıya gittim ve ona da müjdeyi verdim. O da sevindi. Bu tonton abiyi en içten muhabbetlerimle anıyorum. Burs sayesinde sıkıntı çekmeden okudum ve mezun oldum.
Hakkı Dinç/Vize-Kırklareli
