Kaydet
|
“Yıllarca öğrencilerimize doğruluktan bahsedelim, ihtiyarlayınca dolandırılalım, ne acı!..”
Annemin öğretmeninden dinlediklerimi anlatmaya devam ediyorum... Kendini almayan aracın ardından hayal kırıklığı ile “tüh” diye elini sallayınca adamlar dikiz aynasından görüp durmuş. Hoca da durdular diye koşmuş ama ne görsün? İçeride dört iri kıyım adam ve birinin elinde de silah. Hocaya “Sen bize ne el kol hareketi ediyorsun” deyip hocanın dediklerine bakmadan ceza vermişler:
“Arabanın önüne geç. Köye kadar koşacaksın. Yoldan çekilmek yok!”
Hoca çaresiz koşmaya başlar. Bir hayli koşar. Zirveye çıktığında yol ikiye ayrılır. Hoca köye doğru dönünce onlar da çekip giderler. Adamcağız dalağı şişmiş hâlde bir saat kendine gelemez.
Bunu bana anlattı ve “Aman ha! Sen sen ol sakın seni almayanlara el kol hareketi yapma” dedi.
Süleyman Hocamın anlattıklarını düşünürken yanımdaki akrabam söze girdi:
“Hocam şu tüp meselesini de bir anlat” dedi. Çayları tazeledik:
“Geçen kasım ayında hanım bir miktar para verdi, 'küçük tüpü doldur da gel' dedi. Tüpü aldım karşıdan karşıya geçerken, kırk yaşlarında bir adam bana:
'Hocam ben tüpçüye gidiyorum, senin tüpünü de doldurup Merkez Kahvesine getiririm. Sen yorulma git çayını iç' dedi.
Tanımıyordum ama güvensizlik olmasın diye parayı da tüpü de verip kahveye gittim. Bekle ha bekle... Öğle oldu tüpten haber yok ikindi oldu yok. Tüpçü beni tanıyordu. 'Gidip bir sorayım' dedim.
'Hayrola hocam?' dedi. Ben de olanı biteni anlattım. Meğer adam üçkâğıtçı birisiymiş. Esnafın bana 'hocam' demesini izlemiş, benim de malum ayağım aksak. Güya bana yardım etme numarası ile parayı da almış tüpü de satmış. Sağ olsun tüpçü veresiye bir tüp verdi. O zamanlar telefon yok ki 'nerede kaldın?' diye aransın. İkindiden sonra eve vardığımda Nimet Hanım köpürüyordu: 'Nerede kaldın?' diye başladı ama durumu anlatınca o da üzüldü. Sonra bana;
'Yıllarca öğrencilerimize doğruluktan, dürüstlükten bahsedelim, ihtiyarlayınca da bir dolandırıcının oyuncağı olalım, ne acı' dedi..."
Bugün Süleyman Hocamın hikâyeyi anlattığı yaşa geldim. Ben de ihtiyarladım. Birisi bir adres sormak için bile yaklaşsa şöyle irkiliyorum, sonra biliyorsam tarif ediyorum. Ama artık bazı değerlerimizi yitirdiğimizin farkına vardıkça insanlar isteseler de iyilik yapmaktan tereddüt eder hâle geldiler...
Ramazan Günhan-Bursa
