Kaydet
|
“Adını duymamla duyularım açılıyor, onun ağzından adımı duymak tüm bedenimi uyuşturuyor.”
Var tabii aklımda biri, gülüşüyle mest olduğum, bakışlarında kendimi bulduğum eşsiz bir manzaraya ev sahipliği yapıyor. İnce ve uzun kumral saçları bembeyaz pürüzsüz suratına doğru yanaklarından dökülürken kıpkırmızı dudaklarının oynamasıyla duyamadığım nidalarından kalbime ulaşan fısıltıları, zihnimin her köşesinde yankı yapacak kadar yalıtımsız, korunaklı bir odada gizleniyor.
Onun hayalinden başka kimsenin erişemeyeceği bir sığınakta korunuyorum, görüş açıma girdiği anda inen kalkanlarımın ardından savunmasız kaldığımda hasarı en aza indirmek adına devre dışı kalan mantığımdan uzak bir içgüdüyle bu odaya saklanıyor, ona dair bir sürü anı biriktiriyorum.
Bunu yaparken zamanımı bize dair bir şeylere düşünmeye ayırmanın yanı sıra zihnimin bir köşesinde hiçbir zaman unutamıyorum; ona özel ayrı bir parantez açmış olmanın verdiği hiç eskimeyen coşkuyu, yeni bayramlıklarını alan bir çocuğun neşesini iliklerime kadar hissediyorum. Ben hiç büyümemiş bir adamım belki...
Yanımdan geçtiğinde gözlerim boşluğu takip etmeyi bırakıyor ve ait olmasının hayaliyle yandığım gözlerinin ateşinde yanmayı bekler gibi üzerine dikiliyor. İstese eline vereceğimi bildiğim kalbimin atışları kontrolden çıktığında boğazımda atışlarını hissederken sahip olduğum diğer dertlerimin aklımın ucundan bile geçmeyişi, tanıdık hissettiren ılık ve mazlum bir histeriye kapılıp oradan oraya aşkın sarhoşluğuyla savrulmama sebep oluyor.
Adını duymamla duyularım açılıyor, onun ağzından adımı duymak ise tüm bedenimi uyuşturuyor. O zamanlar ismim birer melodi gibi onun kısık ve saatlerce dinleyebileceğim nazik sesiyle kulağıma hiç olmadığından daha değerli geliyor.
Bana seslenişiyle başım mecburen ona dönerken tuttuğum nefesimde ve kalbimde gümbür gümbür sahnelenen sirk gösterisinden kaynaklı kızaran kulaklarım, onun gülümserken gerilen yanaklarıyla aynı rengi alıyor ve yüzünün her ayrıntısında kaybolduğumu hissederken hâlâ yaşadığımı gösteren tüm faktörlerden de uzaklaşıyorum. Ben kaybolmuş bir adamım belki.
Ona bir şekilde cevap veriyorum, çünkü içinde bulunduğum cehennemin acımasız ateşleri ona attığım her adımda tenimi yakarken soğuk bir suyla kendimi yatıştırmam gerekiyor. DEVAMI YARIN
