Dünya gurbeti
Gurbet, en genel tanımıyla, insanın doğup büyüdüğü, aile ocağının bulunduğu yerden ayrı yani uzakta olma hâlidir, diyebiliriz. Fakat bu tanımın aksine asıl gurbeti "içimizdeki hakikatten uzak kalma hâli diye düşünüyorum. Evet, bahsettiğim gurbet, hakikate, kendimize en çok da Rabbimize uzak kaldığımız zamanlarda açığa çıkıverir. Esasında inananlar için bu dünya da bir gurbettir. Bu dünyadaki en güzel sığınak ise Allah’tır. Zordur gurbet, sancılıdır; sabır ister gözyaşı ister teslimiyet ister. Ama mükafatı da en az sabrı kadar büyüktür. Zahmetten sonra gelir en yüce rahmet! Rahmet gelinceye dek Allah türlü türlü imtihanlardan geçirir insanı, geçirir ki gerçek hakikat yolcusu ile yolcusuymuş gibi yapan ortaya çıksın, çıksın da hak ile batıl ayrılsın.
Gün, hakiki gurbeti bilmeyenlerin kalbine doğmaz, gün Rabbinden uzak kalanların da kalbine doğmaz. İnsan yaşadım zanneder de bu dünyada debelenir durur. Nefsinin esiri olur. Oysa dünyanın gurbet olduğunu fark edip Allah’a sığınanların hâli başka! Namazla yükselir beş vakit kalpler arşa! Kulun dünyaya sırt çevirip Rabbine en güzel şekilde sığınmasıdır çünkü namaz, vuslat hasretini bir nebze de olsa dindiren! Meydan okumaktır dünya gurbetine, dünyayı bırakıp Allah’a koşmaktır. Bu yüzden bir ibadetin çok ötesinde münacattır, arınmadır, sığınmadır. Bunun önemini kavramayan gönül ise ziyandadır. Hatırlat kalbine; kul olamazsan, kül olursun.
Bir değil iki saksağan rızkını ararken karşıma çıktı bugün. Saksağanların penceremi ziyareti, kuş dilini bilmek istiyorum bu sebepten… Bilemesem de anlamlandırdığım bir hakikat var ki, kuşlar gurbeti en iyi bilenler ve bildiğim kadarıyla kuşların en hafızası kuvvetli olanı saksağanlar. Onlar unutmayan kuşlar, hayvanları, insanları, canlı cansız varlıkları ama en çok Allah’ı! Bu kuşlar kadar zikretsek aşabilir miydik acaba bunca gurbeti? Yenebilir miydik içimizdeki uzaklıkların amansız gafletini?..
Saksağanları uğurlama vakti. Secdeler bekliyor beni!
Kübra Can Karaca
ŞİİR
Karne günü
Sabah oldu çok erken kalktım
En şık kıyafetimle çıktım
Kalbim pır pır ne güzel bir gün
Bugün bizim karne günümüz.
Neşeli gün bugün, karne günü
Yaşasın bu tatilin ilk günü
Zıplıyoruz hep birlikte hop hop
Gülüyoruz alkışlarla şap şap.
Karne geldi, öğretmenden elime
Baktım içindeki resmime,
Gülen yüzler, yıldızlar var
Kocaman bir aferin yazar.
"Güle güle canım okul!” dedik
Arkadaşlarımla da sözleştik
Hem parkta, bahçede, çiftlikte
Oynayacağız biz hep birlikte.
Tatil başlasın. Yaşasın...
Merve Evran
KELAM-I KİBAR KİBAR-I KELAMEST
(Büyüklerin sözü, sözlerin büyüğüdür)
Din büyüklerimiz buyurdular ki: "Nerede din var, orada ilim var. Nerede ilim var, orada din var... Maalesef insan cahil kaldı mı, kendi kararını kendi vermeye başladı mı, sapıttı demektir. İnsanın aklı, fikri, hangi yaşta, hangi başta, hangi şartlarda işe yarar? Her gün, her saat, insanın kendisi değişiyor. Elbette ki, akıl melekesi de kültürüne bağlı, her şeyine bağlı olarak değişecektir. İnsan üç sene evvel, beş sene evvel yaptığı şeyi düşünse, Allah Allah, ben bu hatayı nasıl yaptım diye düşünür. Bu, dine ait bir mesele ise, nasıl geriye döneceksin? İmam-ı Yusuf hazretleri buyuruyor ki: 'Kendi kararını kendi verenler, kendi aklına güvenenler, sonunda pişman olurlar.' Akıl değişkendir...”
