Kavanozun sırrı -1-

Kaydet

ATASÖZÜ

Bir korkak bir orduyu bozar!..

Üniversite son sınıftaydılar. Hepsi okulun en seçkin öğrencisiydi. Bugün dersi uygulamalı yapacaklardı. Önceden ona göre hazırlıklıydılar... Kolçaklarına kurulmuş az sonra başlayacak eğlenceli deneye kilitlenmişlerdi. Yaşlı profesör her zamanki gibi aheste adımlarla kürsüye geçti. Önceden hazırlanmış malzemelerini kontrol etti. Büyükçe bir kavanozun içerisine ritmik hareketlerle yumurta iriliğindeki değişik boy ve ebattaki taşları doldurmaya başladı.

Öğrencilerden çıt çıkmıyordu. Hepsi hocanın ne yapmak istediğini anlamaya, püf noktasını kaçırmamaya çalışıyordu... Kavanozu ağız hizasına kadar taş dolduran profesör, alnına biriken bir iki damla teri sildi. Belini doğrultup kürsüden aşağı indi. Sınıfa döndü:

-Bu kavanoz ağzına kadar doldu mu arkadaşlar, dedi. Sınıfta baştan sona doğru adım atarken öğrenciler biraz duraksadıktan sonra cevap verdiler:

-Evet hocam.

-Doldu tabii ki hocam.

Hoca herkesin cevabını “evet” olana kadar sınıfta bir aşağı bir yukarı gezindi. Sonra kürsüye çıkarken cevabı yorumladı:

-Bakalım dolmuş mu sahiden…

Aşağı eğildi, bir başka kaptan çakıl taşları çıkardı bir miktar. Onları avuç avuç kavanoza boşaltmaya, sonra da kavanozu eliyle dışarıdan sarsmaya başladı. Enteresan bir şekilde çakıl taşları yumurta büyüklüğündeki taşların arasından aşağı doğru düşüyorlardı.

Bir müddet sonra bu işlem de tamamlandı. Öğrenciler hayret ederek dudak büküyorlardı. Hoca sordu:

-Bu kez doldu mu?

Zeki öğrenciler bu kez iki kısma ayrıldı. Bir kısmı dolmuş olmalı düşüncesiyle cevapladı:

-Evet hocam bu kez doldu.

Bir kısmı, hocanın belki daha bildiği vardır düşüncesiyle ama tedirgin cevapladı:

-Daha dolmadı hocam…

Hoca gülümsedi ve bir başka kaptan bu kez avuç avuç ince kum alarak kavanozun üzerine akıtmaya başladı.

Kum taneleri akıyordu bu kez kavanozun içine… Öğrenciler hayranlıkla ve gülümseyerek izliyordu yaşlı profesörün zekâ fışkıran uygulamasını…

Taha Uğur-Ankara

ŞİİR

Tam İlmihal

Alırım ilmimi Tam İlmihâl'den