Kaydet
|

Bugün yapay zekâ kusursuz metinler yazabiliyor, mısralar dizebiliyor, en ayrıntılı ders notlarını saniyeler içinde hazırlayabiliyor. Peki, bütün bu yazılanların arasında insanın içine işleyen, gönlünde iz bırakan kaç söz var?

Bir çocuğun başını okşamak, bir öğrencinin derdini dinlemek, bir insanın sıkıntısına ortak olmak bazen uzun uzun anlatılan nasihatlerden çok daha fazlasını ifade eder. İnsan, karşısındakinin kendisini gerçekten dinlediğini ve anladığını hissettiğinde arada görünmez bir bağ kurulur.

Bana kalırsa yapay zekâ tartışmalarında biraz da kendimize bakmamız gerekiyor. Çünkü insan, zamanla duygularını bir kenara bırakır, karşısındakini dinlemekten vazgeçer, her şeyi alışkanlıkla yapmaya başlarsa kendi hayatını da makine düzenine sokmuş olur. Gülerken bile samimiyetini kaybeden, konuşurken gönül kıran, bildiğini yaşamak yerine yalnızca anlatmakla yetinen bir insanın teknolojiye karşı üstünlüğünü koruması da kolay değildir.

Unutmayalım; yapay zekâ bir ihtiyaçtır ve insanın hayatını kolaylaştıracaktır. Ama bir makine bilgi aktarabilir, kusursuz cümleler kurabilir, verilen görevi kusursuz yerine getirebilir. Ama bir dostun omuzuna dokunurken hissettiğimiz sıcaklığı, bir öğrencinin gözlerindeki umudu, yıllar sonra duyduğumuz bir teşekkürün verdiği mutluluğu yaşayamaz. Bir bakışın ardındaki hüznü, suskunluğun içindeki çığlığı anlamak için bazen kelimelere bile ihtiyaç duyulmaz. Bunu ancak insanın gönlü hisseder.

İnsanı makineden ayıran, sahip olduğu bilgi değil; o bilgiyi gönlüyle yoğurması, yaşaması ve başkasının hayatında iyiliğe dönüştürebilmesidir. Yarın hangi teknoloji hayatımıza girerse girsin, insanın insana duyduğu ihtiyaç baki kalacaktır. Çünkü gönül, kendisine uzanan samimi bir eli hiçbir zaman unutmaz.

Selman Devecioğlu

ŞİİR

Narına yakma aman

Bazen düşünüyorum sakin sakin

Dünyaya boşuna gelmedik lakin

Görevimiz Allah'a ibadet etmek

Öğretiyor bunları bak din-i Mübin...

Biz Allah'a inandık dinimiz İslam dedik

Dinin emirlerini hiçe sayıp çiğnedik.

Dua ettik yalvardık hep dünyalık istedik

Kur'ân'ı duvarlardan aşağı indirmedik.

Geçinemedik diye ağladıkça ağladık,

Kıtlıkta kaldık diye hep karalar bağladık,

İbadet yarım buçuk, biz onu da aksattık

Öte taraf şüpheli dünyada mahsur kaldık.

Düşündüm sakin sakin Allah'tan af diledim.

Yaşadığım sürece sağlık sıhhat istedim,

Bütün günahlarıma tövbe istiğfar ettim.

Yaradan'ın emrine uymaya ben söz verdim.

Yüce Rabbim emrine sığınıyor Süleyman

Cehennemden uzak tut narına yakma aman

Ehl-i sünnet yolunda bu yoldan ayrılmadan,

Son nefeste kelime-i şehadet ve iman.

Süleyman Usta/Espiye-Giresun

DUYGU DAMLASI

KONUŞABİLMEK: Karşında konuşabileceğin ve konuştukça güzel konulara geçiş yapabileceğin bir dost bir arkadaş bulmak ne büyük bir nimet. İnsan, insanlar arasında bile kendisini anlamayan, konuştuğunu anlamayan, kendi konuştukları ise ceviz kabuğunu doldurmayan dedikodu yapan veya alıp sattığını, yiyip içtiğini konuşmaktan başka hiçbir şeyle ilgilenmeyen kimselerle bir arada kalınca gerçekten çölde susuz kalmış gibi dağ başında yalnız kalmış gibi üzülüyor, kahroluyor; içine kapanıyor. Okumayan, öğrenmeyen, kendi biyolojik ihtiyaçları dışında hiçbir şeyle ilgilenmeyen kimseler ile arkadaş olmak öyle zor ki kendinizi bir an yabancılar arasında gibi garip hissediyorsunuz. Ya onların arasında onlar gibi olacaksınız ya oradan gideceksiniz ya da orada garip ve kimsesiz gibi kalacaksınız. Konuşabileceğiniz sizin fikrinize katılmasa da sizi dinleyebilecek birisiyle tanışmanız öyle büyük bir nimet ki... [Halid Yazıcı]

Yetenekli Kalemler'de önceki yazılar...

Haber Asistanı

Son 30 günün haberleri
📰

Türkiye Gazetesi Haber Asistanına Hoş Geldiniz!

Son 30 güne ait haberleri, spor gelişmelerini veya yazar yazılarını sorgulayabilirsiniz.