BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Şansımıza turnuva çıkınca...

Ünal Bolat
Facebook
“İlköğretim müfettişi olmak istiyorduk ama bütün zorluklar karşımızda birikmişti…''
 
Yıl 1984. Afyon ilinin batısında, İzmir karayoluna 10 km içeride bir köyde okul müdürüydüm. Köyüm Afyon’a 40 km uzaktaydı. O yıl girdiğim üniversite sınavlarında, Ankara, Gazi Üniversitesi, Eğitim Fakültesi’nin Pedagoji Bölümünü kazandım. Dışarıdan devam hakkı tanıdılar. Ben de derse devam eden arkadaşlardan bilgi almaktaydım. “Kasım ayında vizeler (sınav) başlayacak” dediler. Yirmi gün rapor alarak Ankara’ya gittim.
“Öğretmenevi dolu” dediler.
Kıbrıs’tan satranç turnuvası için öğrenci grubu gelmiş. Bakanlık da öğretmenin evini, öğrencilere tahsis etmiş.
Sınava benim gibi başka illerden gelen öğretmen arkadaşlarla ister istemez “maliyeti ucuz olsun” diye Ulus’ta bir otele yerleştik.
Yine de öğretmenevinden çok pahalıydı. Fakülte de, öğretmen olduğumuz için bize öğrenci pasosu vermedi. Bu yüzden toplu taşıma araçlarına; normal ücret ödeyerek iki geliş iki gidiş olmak üzere günde dört yolcu parasını da ödemek zorundaydık...
Ders hocaları kitap takip etmiyormuş. Bu da ayrı bir sıkıntı idi. Dersi dinleyenler ne not alabilir defterlerine ne kadar yazabilirse bizler de o notlarla sınavlara hazırlanmak zorunda kalıyorduk.
Derslere devam edenlerin bir kısmı da fotokopi çekmek için bize defterini vermek istemedi nedense. İyi niyetli arkadaşların bazılarının notları ise el yazısıyla yazılı ve çoğu yeri çalakalem yazıldığı için tam okunmuyor. Ayrıca fotokopi parası pahalı…
Bütün bu olumsuzluklara rağmen biz ”ilköğretim müfettişi” olmaya o kadar hevesliyiz ki her zorluğu göze almışız bir kere… Dönüş yok…
Yıllardan sonra ilk kez ders ezberleyerek sınava gireceğiz. Öğrenmede de zorluk çekiyoruz. Ortam kötü, şartlar zor. Dersleri dinlemediğimiz için konuları kolay kavrayamıyoruz. Fakat biz istekli ve azimliyiz. Neyse otele yerleşerek temin ettiğimiz ders notlarına çalışmaya başladık.
O da ne öyle? Az sonra üzerimizde bir gürültü koptu. Meğerse otelin üst katı spor salonuymuş. Konuyu öğrenince gidip idareye durumu anlattık ama aldırmadılar. Bir bu kalmıştı engel olarak...
O şekilde günlerimiz geçti... Ertesi gün erkenden okula koşturduk. Kahvaltı, iki araç değiştirme bekleme derken soluk soluğa sınavın yapılacağı salona geldik. Sınav yazılı sistem, test olsa tahmini atma şansımız olacak. O yüzden bilmezsen cevap verme imkânı yok. DEVAMI YARIN
  • Facebook'ta paylaş
  • Twitter'da paylaş
  • Twitter'da paylaş
618858 https://www.turkiyegazetesi.com.tr/yazarlar/unal-bolat/618858.aspx
YORUMLAR ARKADAŞINA ÖNER
loading
Kapat
KAPAT