Niçin geri dönüyoruz?
Devrinin en büyük âlimlerinden olan Abdullah bin Mübârek hazretleri şöyle anlatıyor:
Bir sene, bizi seven bir grupla nâfile hacca gitmek üzere yola çıkmıştık...
Henüz köyümüzden ayrılmadan bir kız çocuğunun yerlerden bir şey aradığını ve ölü bir kuş görüp aldığını gördüm.
Yanına gidip sordum.
“Kızım, bu ölmüş kuşu ne yapacaksın?” dedim.
Kızcağız mahcup bir tavırla;
“Yemek yapacağız” dedi.
Kızcağıza;
“Ölü kuştan yemek olur mu?” diye sordum.
Kızcağız ağladı!
Beni de ağlattı...
Sonra başını kaldırıp;
“Mecburuz amca, zîra babam yok, annem ve bir kardeşim daha var. Üçümüz de, üç günden beri açız” dedi.
Bunları işitince içim yandı.
Gözlerimden yaşlar aktı.
Hac için ayırdığım paranın hepsini bu kızcağıza verip;
“Bunu annene götür” dedim.
Ve oradan geri döndük.
Yol arkadaşlarım;
“Niçin geri dönüyoruz?” deyince de;
“Bu zavalıların hâlini öğrenince nâfile hacca gitmemiz doğru olmaz. Bunları sevindirmek, nâfile hacdan çok daha sevaptır” diye cevap verdim.”
