“AK Partililer neden soruşturulmuyor?”
CHP’li belediye başkanları ve belediye personeli hakkında hukuki soruşturmalar yürütüldükçe ve davalar açıldıkça CHP çevrelerinden sık sık aynı itiraz yükseliyor: “AK Partili belediyelerde hiç mi yolsuzluk yok? AK Partililer neden soruşturulmuyor?”
Öncelikle şu noktanın altını çizmek gerekir: Hiçbir siyasi parti ve hiçbir siyasetçi yolsuzluk yapma ihtimalinden peşinen ve tamamen müstesna olamaz. AK Partili, CHP’li, MHP’li veya başka bir partiye mensup bir siyasetçi yolsuzluk yapabilir. İnsan tabiatı parti rozetine göre değişmediği gibi, iktidarın ve kamu kaynaklarını kullanma gücünün doğurabileceği yozlaşma ihtimali de belirli bir siyasi çizgiye mahsus değildir. Önemli olan, ciddi bir yolsuzluk iddiaları ve onları destekleyen somut deliller ortaya çıktığında, failin parti kimliğine bakılmaksızın, hukukun harekete geçmesidir.
Ancak, “AK Partili belediyelerde hiç mi yolsuzluk yok?” itirazında önemli bir mantık hatası bulunmaktadır. Bu itiraz, fiilen gerçekleşmiş olaylarla gerçekleşmesi mümkün olan durumları karşılaştırmaktadır. Bir tarafta CHP’li belediyeler hakkında ortaya çıkmış ihbarlar, tanık ifadeleri, mali kayıtlar, Sayıştay ve MASAK raporları ve açılmış soruşturmalar vardır. Diğer tarafta ise “AK Partili belediyelerde de yolsuzluk olabilir” ihtimali ileri sürülmektedir. Olan bir şey, olması mümkün olan bir şeyle karşılaştırılamaz. Olan, ancak başka bir olanla karşılaştırılabilir. CHP’li bir belediye hakkındaki somut dosyaya karşılık, AK Partili bir belediye hakkındaki somut dosya gösterilmelidir. “Onlarda da mutlaka vardır” demek hukuki bir karşılaştırma değildir, sadece bir varsayımdır.
Kaldı ki AK Partili belediyeler hakkında hiç soruşturma yapılmadığı iddiası da gerçeğe tekabül etmemektedir. İçişleri Bakanlığının açıklamalarına göre hakkında en fazla soruşturma izni verilen belediyeler AK Partili belediyelerdir. CHP ikinci sıradadır. MHP’li, DEM Partili ve başka partilere mensup belediyeler hakkında da soruşturma izinleri verilmiştir. Bu rakamların kaç davaya, takipsizliğe veya mahkûmiyete dönüştüğü ayrıca sorgulanabilir. Lakin, “AK Partililer hakkında hiçbir işlem yapılmıyor” şeklindeki kategorik söz doğruyu yansıtmaz.
Somut örnekler de vardır. AK Partili Keskin Belediye Başkanı Ekmel Cönger, rüşvet alma suçundan ilk derece mahkemesince hapis cezasına mahkûm edilmiş ve görevinden uzaklaştırılmıştır. Adapazarı Belediye Başkanı Mutlu Işıksu ise özel hayatına ilişkin iddiaların ardından AK Parti tarafından ihraç istemiyle disipline sevk edilmiş, bunun üzerine partisinden istifa etmiştir. Bu ikinci olay bir yolsuzluk mahkûmiyeti değildir; fakat partilerin yalnızca ceza mahkemelerini değil, siyasi ve ahlâki sorumluluğu da dikkate alabileceklerini göstermektedir.
CHP’nin Özkan Yalım hakkındaki tavrı ise başlangıçta aynı ölçüde açık ve kararlı olmamıştır. Parti önce geçici üyelik durdurma ve disiplin soruşturması gibi ara formüllere yönelmiş, kamuoyundan gelen tepkiler karşısında çelişkili ve tereddütlü bir görüntü vermiştir. Daha sonra Yalım kesin ihraç istemiyle disipline sevk edilmiş ve nihayet CHP’den ihraç edilmiştir. Dolayısıyla, CHP’nin Yalım hakkında hiçbir işlem yapmadığını söylemek doğru olmasa da sürecin başında hızlı, açık ve tutarlı davranmadığı söylenebilir.
Burada bütün partilere uygulanması gereken ölçü aynıdır. AK Parti kendi mensupları hakkındaki ciddi iddiaları görmezden gelmemeli, CHP de kendi belediye başkanlarını sırf siyasi dayanışma gerekçesiyle şartsız biçimde savunmamalıdır. Doğru talep, “CHP’li belediyeleri soruşturmayın” değildir. Doğru talep, “Hakkında somut delil bulunan herkesi soruşturun” olmalıdır.
Yolsuzluğun partisi olmaz. Fakat bazı partiler yolsuzluğu görmezden gelebilir, soruşturmaları engellemeye ve kendi mensuplarını her şartta korumaya çalışabilir. Nitekim yakın zamanlara kadarki CHP ve bugünkü Yeni Parti kesinlikle bu çizgidedir. Oysa, hukuk devleti, ihtimalleri gerçeklerle karşılaştırmaz; somut iddialara, somut delillere ve somut dosyalara bakar.
