Hiç estetik durmuyor…
Bir estetik modasıdır gidiyor. Durmuyor, durdurulamıyor, dallanıp budaklanıyor, ha bire yeni alanlara müdahale ediliyor, sokakta gördüklerimiz neredeyse hepsi birbirine benziyor…
Dünyanın en büyük estetik operasyonu yüzlere yapılmadı.
Beyinlere yapıldı.
Artık insanlar birbirine benzemiyor;
İnsanlar birbirinin içinde âdeta kayboluyor.
Aynı yüz,
Aynı bakış,
Aynı dudak,
Aynı poz,
Aynı hayat…
Sanki görünmez bir el, milyarlarca insanı tek bir kalıba döküyor.
Kimse "Ben kimim?" diye sormuyor.
Herkes "Nasıl daha çok beğenilirim?" diye düşünüyor.
Ve bittabi bu esnada,
‘İrade’ sessizce odadan çıkıyor.
Çünkü insan, kendini kaybetmeye önce yüzünden başlamaz.
Kararlarından başlar!..
Bugün estetik yaptıran insanları konuşuyoruz.
Oysa asıl estetik operasyon, düşüncelere yapılıyor.
Algoritmalar, neyi güzel bulacağını söylüyor.
Reklamlar, neyi istemen gerektiğini söylüyor.
Sosyal medya, nasıl görünmen gerektiğini söylüyor.
Ve bir süre sonra...
Sen de bunların kendi kararın olduğunu sanıyorsun…
Şüphesiz karşı konulamaz büyük bir illüzyon.
Artık herkes aynı fotoğrafları çekiyor.
Çünkü aynı hayatı yaşamaya çalışıyor.
Aynı tatili.
Aynı kahveyi.
Aynı kıyafeti.
Aynı yüzü.
Farklı bedenlerde dolaşan tek bir karakter üretildi.
Ve adına özgürlük denildi. Oysa özgürlük...
Seçeneklerin çoğalması değildir.
Kendi seçimini yapabilmektir…
Sosyal medyanın veya popüler kültürün dayattığı kurallara uymak, sadece modaya uymak, akıma kapılmak değil;
Başkalarının alkışıyla kendini değerli hissetmektir.
Filtreler olmadan eksik olduğuna inanmaktır.
Onay gelmediğinde kendinden şüphe etmektir.
Yüzünü değiştirirken, yavaş yavaş kişiliğini de değiştirmektir.
Çünkü insanı güzel yapan sadece simetrisi değildir.
En çok ‘kendisi olabilme cesareti’dir...
İrade, kas gibi çalıştırılması gereken bir güçtür.
Kullanılmadığında zayıflar.
Teslim edildiğinde ise bir daha kolay kolay geri alınmaz.
Bir gün aynaya bakarsın.
Yüzün değişikliğe uğrasa da hâlâ oradadır.
Ama kararların sana ait değildir.
Hayallerin sana ait değildir.
İsteklerin bile sana ait değildir.
Bence gerçek kayıp budur.
Bu yüzden bir çağrı yapıyorum.
Barbie'lerin dudaklarını değil...
Beyinlerini geri verin.
Burunlarını değil...
İradelerini geri verin.
Çünkü evet güzellik, insanı dikkat çekici yapabilir.
Ama irade...
İnsanı kendisi yapar!
Ve unutmayın...
İradesini kaybeden insanın yüzü değişmez sadece.
Hayatı da değişir… Akıbeti de…
Ninem diyor ki; Başkalarının yolunda yürüyenler ayak izi bırakamazlar.
