Kaydet
|
Yağmurlu bir sabahtan keyifli bir hafta diliyorum...
Eylül toparlandı gidiyor...
Belki de sıra bizdedir; biraz aklımızı, biraz biraz yüreğimizi, biraz kendimizi toparlamak için. Ne dersiniz azizim?
Sonbahar… Yalansız dolansız, en samimi mevsimdeyiz. Çürüyen, kuruyan ne varsa dökülüyor bir bir dalından...
Kibir başka, vakar başka.
Suratsızlık başka, mesafe başka.
Açıkgözlülük başka, patavatsızlık başka.
Ve tüm bunların yanında; şu kavramları birbirine katıp karıştıran cahillerle bir arada yaşamak zorunda kalmak, bambaşka...
Gereksiz insanlarla tartışmamak,
Kendinizi açıklamaya çalışmamak,
Sizi zehirleyen bağları kopartmak,
Özel hayatınızı herkesle paylaşmamak,
İnsanlarla aranıza gerekli mesafeyi koymak,
Muhteşem bir öz bakımdır…
İnsan insanda hayat bulur, insan insanda israf olur…
Ne güzel demiş Cemal Süreya:
"Uğraşamam, dünümle ve dünümdekilerle. Ben yarına bakarım, yanımdakilerle."
Zaman her şeyi eskitir; saçları beyazlatır, yolları aşındırır. Fakat eskimeyen tek şey, zor zamanlarda gösterdiğin dürüstlük ve vicdandır.
Dünya bir sınav yeri; kimi varlıkla imtihan olur, kimi darlıkla. Ama en zoru; insanlıkla imtihan olmaktır. Nokta.
Yastık değil, kafa rahat olacak.
Döşek değil, vicdan rahat olacak...
Ve, insan...
Yorgana değil, huzura sarılıp uyuyacak...
Eğer bir şey olmak istiyorsak, doğru ve iyi insan olalım;
O kulvarda pek yarış yok…
Huzur nedir bilir misiniz?
Dışarıda karanlık, puslu bir hava varken;
Sizin içinizde açan çiçeklerdir…
Güzelliği yüzünüze yansır…
Kokusu etrafınızdakilere bulaşır…
Ve yaş dayandıysa kırka,
‘Huzur’ insanın en çok aradığıdır;
Bulanlara selam olsun…
Ninem diyor ki; Ağaç yemişine, insan deyişine göre değerlendirilir.
