Kim derdi ki, Picasso''nun, bütün dünyaca "şaheser" kabul edilen eserleri makus talihini bir türlü yenemeyen Güneydoğu''yu renklendirecek, süsleyecek... Gerçi, bölgenin yeterince tarihi eserleri mevcut. Bir Hasankeyf, bir Zeugma belki de, onlarca Picasso tablosuna bedel... Talihin garip cilvesine bakın ki, Fırat''ın ötesindeki yöreler anılırken artık, Hasankeyf, Zeugma, Deyrül Zafaran ve nihayet Picasso akla geliveriyor...
Kıvanç duyuyoruz Doğrusu, doğup büyüdüğümüzden ötürü "onur" duyduğumuz yöre adına bir kez daha heyecanlanıyoruz. Güneydoğu, hep terör, kaçakçılık ve geri kalmışlıkla anılacak değildi ya... Hiç olmazsa, bu alanda çemberin kırılmasına seviniyoruz... Daha önceleri de bahsetmiştik. Çoğumuz "Şark hizmeti"nden haberdar değil. Eskilerde, bir polisin, bir tapu müdürünün hatta sıradan bir memurun en korkulu rüyası "Şark hizmeti"ydi.
Gelen giden ağlar Her ne kadar, Şark''a gelenler, görev bitiminde ağlaya ağlaya bölgeyi terketseler, hatta bu yüzden "gelen ağlar, giden ağlar" sözü edilseydi bile Güneydoğu çokları için, ne yazık ki bir kâbustu. Hele "malûm" terörün en belalı günlerinde, Güneydoğu sanki bir mayın tarlasıydı. Şimdi, Hasankeyf''ten, Zeugma''dan ve Picasso''dan bahsedebiliyorsak, heyecanlanmayalım, kıvanç duymayalım da ne yapalım. Kolay mı, bizler de, yörenin çilesini yaşadık, mahrumiyetler içinde büyüdük.
Gaz lambası unutulur mu? Enerji kısıtlaması yüzünden, birkaç dakikalık karanlığa isyan ederken, gaz lambalı günlerimizi hatırlıyoruz. O, gecenin sonlarına doğru keskinleşen gaz kokusunu, kayan fitili ve islenen lambayı unutmak mümkün mü? Ne var ki, bal ve altın karışımı görünümündeki taşlarla, adetâ bir dantel gibi örülmüş, yüksek tavanlı odalardan, ferahfeza ayvanlardan oluşan Mardin''in evleri de hafızalarımızdan silinmiyor. Gaz lambasına, katranına, kuyu, sarnıç veya taşıma suyunun buruk tadına rağmen "taht"ta yıldızlar altında geçirilen bir Mardin gecesinin zevkini, ancak yaşayanlar bilebilir. Hele, bütün geri bırakılmışlığa, bütün dar gelirliliğe rağmen zaman zaman yenen kaburganın lezzeti unutulur mu? Aşiretlerin kuzu ziyafetleri nerede görülebilir ki... Ya, Kasri Kanco''daki bir fincan kahve mırranın damaklarda bıraktığı tadı...
Bir Picasso eksikti Terörün dinmesiyle, artık hiç olmazsa mutluluğun arifesinde olmak isteyen yörede, varsın Picasso''nun muhteşem eserleri boy göstersin. Savaş ganimetinin veya talanının ürünleri trilyonluk eserler yüzünden varsın Mardin''in adı yine geçsin... Yoksa Picasso ile Mardin''i bir kez daha yaşamak, Kasri Kanco''da kahve mırranın tadına varmak, ancak nostalji yüklü mükemmel bir fantezinin ürünü olurdu.

