Yenilen yenmeye doymazmış. O hesap, Ermeniler, yeni mağlubiyetler peşindeler. Bir kere şunu çok iyi idrak etmeleri şart. Ermeniler, dün kullanılmıştır. Bugün de kullanılmaktalar. Osmanlı idareleri durup dururken neden Ermeni teb''aya ilişsin, bu mümkün mü? Bir kavme farklı nazarla bakan bir devlet hiç onu "millet-i sadıka/sadık millet" diyerek taltif eder mi? Hadise malumdur. Doğuda petrol, ticaret ve stratejik menfaatler peşinde olan Rusya, İngiltere... gibi devletler "millet-i sadıka"yı velinimetine karşı kışkırtmıştır. Kışkırtma planları tutmuş ve Ermeni Komitacılar vahşetin en kanlı numunelerini göstermişlerdir. Bugün o katliamları nakleden kitapları okumaya yürek dayanmıyor. Ermeni şovenistlerin silaha sarılmaları, Devlet-i aliyyenin zayıfladığı zamana denk gelmiştir.
Görülüyor ki asırlarca hüsnü muamele ettiğimiz Erneniler, dar zamanımızda düşmanla birleşerek bizi arkadan vurmuşlardır. Bunun üzerine devrin Osmanlı hükümeti tehcir/nüfus nakli politikası güderek Ermenilere yer değiştirtmiştir. Ne yapmalıydı acaba, öldürülen bebekler, işkence gören yaşlılar, payimal edilen namuslar, ateşe verilen köyler için bunu yapanlara Mecidiye nişanları mı takılmalıydı? Ermeniler, dün kullanıldılar. Bugün de kullanılıyorlar. Amerika''daki oyun bir iç siyasi çekişmedir. Demokrat-Cumhuriyetçi mücadelesi Ermeni sırtından oya tahvil edilmek isteniyor. Aklı başında Ermeniler olsun bunu görmeliler. Farzı muhal bir gün bu topraklarda Türk milleti diye bir millet kalmasa acaba burayı Ermeni veya benzer niyettekilere yar mı edecekler? Ne ham hayal!. Küçük ırklar, büyük milletler tarafından hep kendi menfaatleri doğrultusunda ateşe atılmıştır.
Türklerle Ermeniler, mahallede, çarşıda, memuriyette... yan yana yaşıyorlardı. Araya zehirli hançerler sapladılar.
İki taraf da gözyaşları döktü. İki tarafın da acısı derin oldu. Türkler, bugün de Ermenilerle düşman olmak istemiyor. Ne Ermeniler. Ne Bulgarlar, ne Yunanlılarla.
Daha yakın tarihe kadar bu iki kavim de Türklere diş biliyorlardı. Neler yapmadılar ki!.. Buna rağmen Türkler, büyük ağabey olgunluğu ile tahammülü mümkün olmayan kötülüklere bile göğüs gerdiler. Şimdi onlarla arası iyi. O ülke insanları Türk şehirlerine gelerek bavulllarını doldurup ülkelerine götürüyorlar. Bavul ticareti ile kalkınmaktalar. Münasebetler, Ermenilerle de iyi olmalı.
Eğer Türkler, Ermenilerle düşman kalmak isteseler birkaç ay evvel Erivan belediye başkanının Kars''taki bir toplantıya sokulmaması üzerine bütün Türkiye ayağa kalkar mıydı?
Beş milyonluk bir devletçik hasmımız olabilir mi? ABD''de lobileri olsa bile. Onlarınki en nihayet nostalji. Gerçekçi değil, romantikler. Tarihi ters yüz ederek Türklerin alnına katil damgası vurmak istiyorlar. İşte bu istek, bir millî arzunun olanca dürüstlüğünden ziyade birtakım Amerikanlaşmış Ermeninin çıkarlarına dayanmaktadır. Ermeni hükümeti, onları çağırsın bakalım kaçı gelip Ermenistan''da yaşamaya razı olur? 10 kişi dahi kabul etmez.
Bölgedeki her devlet gibi Ermenistan da huzuru Türkiye ile iyi geçinmekle elde edebilir. Ankara, dışarıya sınırı olmayan Ermenistan''ın hava sahasını da kapatırsa Ermenistan tamamen fakirleşir. Böyle yapacaklarına, kan davası güdeceklerine "bizi de hudutlarınıza dahil edin" deseler çok daha yerinde davranmış olurlar.
Varsın 81. ilimiz de Ermenistan olsun.
Irkçı, militan, kindar olanlarına değil, realist Ermenilere kendilerinin de bildiği bir Anadolu sözünü hatırlatmak isteriz. "Kanı, kanla yumazlar; kanı suyla yurlar!.."

