Ankara, Çeçenistan için harekete geçmeli...

Çeçenistan için içimiz kan ağlıyor. Cahar Dudayev''le kazanılanlar bir bir elden gitmekte. İnsanlar ölüyor, mevziler kaybediliyor. Ölen Çeçen sayısı da düşmanın eline geçen vatan parçası da büyük nisbetlerde... Çeçenlere de Çeçenistan''a da yazık oluyor. Şimdi çok kimsenin kafasında aynı sual dolaşıyordur? Dağıstan''a girilmesi şart mıydı? Şart bile olsa zamanı mıydı? Sen daha kendi istiklalini tam olarak tahakkuk ettiremeden sırf bilek gücüne güvenerek nasıl "Birleşik Kafkasya" fikrinin peşine düşersin? Bu fikir, bu ideal ne kadar mubarek olsa da diğer müessir unsurlar nazarı itibara alınmadan teşebbüse geçildiği için hareket tehlikeye atılmıştır. Çeçen önderleri, o kadar hizmetten sonra -maalesef- vebal altına girmişlerdir. Hele o mukaddes mücadeleye bir de Vehhabilik karışınca işin seyri iyice değişti. İster misiniz Çeçenistan, topyekûn kaybedilsin? Tabiî istemezsiniz; ancak, tehlikeye dikkat çekmek için böyle soruyoruz. Eğer, her şeye rağmen nusreti ilahî yetişmezse Çeçenistan ''devleti''nin kazanılmış haklarla muhtariyetini kaybedip esarete düşmesi de mevzubahis. Çeçen liderler -isim verip kendilerini incitmek istemiyoruz- yanlış hesaplara dayalı huruçları ile Moskova yönetiminin ekmeğine yağ sürdüler. Bugün Rusya Federasyonu''nda Boris Yeltsin''in itibarı yüzde ikilere düşmüştür. Bunun farkında. O, yerini korumak, Başbakan Vladimir Putin de Yeltsin''inden sonra Başkanlığın parlak adaylarından biri olmak için bu fırsatı kaçırmak istemiyorlar. Onun için yüklenmekteler. Köy, kasaba, şehir, çoluk-çocuk-sivil demeden havadan ve karadan insafsızca vuruyorlar. ABD de bir müdahalede bulunmuyor.

Zira Üsame bin Ladin''in Çeçen hareketine yardım ettiği iddia edilmekte. Amerika ile bu şahsın husumetleri malûm.

Türkyi''ye gelince... Moskova, karşı harekete geçerken sopasını aba altından göstermişti. "Sen Çeçenlere arka çıkarsan, ben de PKK''ya desdek olurum!..."

Tehdidin tuttuğu görülüyor.

Böyle olsa da Türkiye''nin sesinin çıkarmamasında sebep yalnızca tehdide de bağlanamaz. Bugün Rusya ile bir çok iktisadî ve siyasî münasebetlerimiz var. Onlar da tek tek hesaplanıyor. Ankara''yı en fazla tedirgin edense Grozni''nin işbirliği yaptıklarıdır. Buna rağmen...

Çeçen dâvâsının kaybedilmemesi lazım. Çeçenler küstürülmemeli. Rusya ile bugün zorda oldukları için iyi olabiliriz. Fakat bu hep iyi olacağız anlamına gelmez. Bizim için Rusya daima tehlikedir. Sarıkamış''taki 9. Tümen de bunun için mevcut değil mi?

Kafkas bölgesindeki Çeçenistan ve diğer Müslüman devletcikler Türkiye için teminattır. Uzun vadeli düşünmeli.

Bir savaşta bazan iki saat bile önemlidir. Yarın Çeçenlerin Rusları iki ay, iki gün, iki saat oyalamaları hayati değer kazanabilir. Bu "yarın" on yıl veya 100 yıl sonradır, bilemeyiz. Bildiğimiz bir şey var ki o da dış politikanın uzun vadeli hesaplar üzerine kurulu olması gereğidir. Bundan dolayı; Ankara''nın vakit kaybetmeden bu yok etme taarruzuna müdahale edebilecek devletlerle teşkilatları harekete geçirmesi lazım. Bu mes''ele, birinci derecede Ankara''nındır. Rusya, yarın Çeçenistan''ı topyekûn ilhak ederse her şey biter... Ankara, Çeçenistan için harekete geçmeli. Bu, aynı zamanda Türkiye için harekete geçmektir.