Dostluklar komşuluklar

Biz mi çok şüpheliyiz, yoksa sahiden bir şeyler mi oluyor, daha doğrusu dönüyor?

Rusya başbakanı Ankara''da. Türkiye Cumhuriyeti ile Rusya Federasyonu, ticari ve askeri işbirliğine gidiyor. İnanılması zor bir olay... 500 yıl boyunca savaşmış iki millet şimdi dost oluyor. Peki... Niçin? Diğer taraftan 500 yıla yakın bir zaman bizimle beraber yaşamış bir başka milletle; Yunanlılarla tam dostluk köprüleri kurulurken her şey bir ânda tersine dönüyor? Türk-Yunan barışı için yine deprem mi olması lazım? Açıkça belirtelim ki biz, dostluk arayışlarının neden yeniden husumete döndüğünü anlayamadık. Bir şey anlayan olduğunu da sanmıyoruz. Birdenbire pişmiş aşa soğuk su katıldı. Ümidler bir kere daha pörsüdü. Halbuki Ege''nin iki yakasındaki insanlara dostluk yaraşır. Zaten Yunanistan''a gidip halkla konuştuğunuzda hayretler içinde kalırsınız. Atina müsaade etse Yunanlılar, Erivan müsaade etse Ermeniler, kısa sürede Türk vatandaşlığına geçerler.

Şüpheler içindeyiz... Türk-Rus samimiyetinin gelişmesi, ABD''nin Ermeni tasarısı konusunda Türkiye''yi üzmesine bir misilleme mi? Ankara dolaylı bir biçimde Washington''a kafa mı tutuyor? Şu İncirlik alarmı bu sürtüşmenin bir parçası mı? Ortada sanki sırıtan bir senaryo var. Amerika İncirlik''te kırmızı alarm vermiş... Herhalde diğer bir iki merkezdeki alarm İncirliği kamufle etmek için.

Niçin bu alarm ihtiyacı? Üsame bin Ladin yüzünden. Üsame bin Ladin, güya İncirlik''i basacakmış. İhbar alınmış. Onun için ''charlie'' dereceli alarm verilmiş. Siz inandınız mı? Terörist dedikleri bir adam ne kadar kuvvetli ki Türkiye hudutlarından geçip, şehirler aştıktan sonra Adana''nın bir kasabası olan İncirlik''i basacak!.. Türk hava kuvvetleri, kara kuvvetleri, polisi nerede?

Diğer devletler, geçiş müsaadesi verirler mi?

Üsame bin Ladin hangi orduya sahip? Kaç uçağı, ne kadar füzesi var?

Ermeni terörü yüzünden biraz yüksek sesle "İncirlik!" dedik ya... Sonra da Rus başbakanı Mikhail Kasyanov, Türkiyeye sıcak mesajlarla geldi. Bunun bir yerleri rahatsız ettiği belli.

Türk-Yunan, Türk Ermeni, Türk-Rus düşmanlıkları bitsin istenmiyor. O bir tarafa Türk-Suriye, Türk-Irak düşmanlıkları da başlasın arzulanıyor. Hayır, hayır!... Olanca zorluğuna rağmen Türkiye komşuları ile dost olmalıdır. Komşularımızla biz birarada yaşayacağız.

9 Milyonluk Yunanistan''la O''nun yarısı kadar Ermenistan''la husumet Türkiye''ye yakışmaz. Dedelerimiz," ayıdan post Moskof''tan dost olmaz" demişti. Bu nasihati unutmadan ilişkilerimizi geliştirmeliyiz. Batı Trakya, Kıbrıs, Çeçenistan, Kerkük meselelerini ilgili devletlerle müzakere, barış ve dostluklarla halledebiliriz. Türk Cumhuriyetleri ile bağların daha da güçlendirilmesi de öyle. Hadise sadece elektrik ve doğalgaz alışverişinden ibaret değil. Hele hele eskimiş Rus teknolojisinin hantal silahları hiç değil. Tabiî bütün bunların olması Türkiye''nin rahat bırakılmasına bağlı. Türkiye rahat bırakılmaz ki... Niçin? Türkiye, rahat bırakılsa bir bakarsınız kalkar mazlum Filistin halkı ile meşgul olur.