Gözyaşının gücü

Şu sıra bütün yurt sathında gözyaşının en fazla döküldüğü günlerdeyiz. Şehîd eşleri... Şehîd anneleri... Şehîd babaları...kısacası yıllardır şehîdlerinin acısı ile hayata direnen mustarip insanlar, okudukları şiirlerle, tâ yüreklerinden coşup gelen samimi sözlerle hem kendileri ağlıyor, hem milyonları ağlatıyorlar. Şu gün Türkiye, tek kalb halinde İmralı''da atıyor. Herkesin gözü kulağı orada. Suçsuz yere, günahsız yere, yok yere fakat hunharca öldürülmüş bu ülkenin gençleri için bir kere daha yanıyorlar. Bu sebeple evlerde, hatta yemek saatlerinde sıcak gözyaşları yanaklara süzülüyor.

Bu gözyaşları, bir duygunun sel olup akması. O, Türkiye sevdasıdır, insan sevgisidir. Farkında mısınız? Farkında olmalısınız. İmralı''da, Mudanya''da ve yurdun dört bir yanında herkes aynı düşünceler etrafında toplandı, herkes aynı şeyleri duyuyor, herkes aynı hedefe kilitli. Artık ne açık var ne başörtülü... Ne modern giyimli var ne bereli. Ne laik var ne ona karşı olan. Ne asker var ne sivil. Sadece... Yalnızca bir gerçek var: Türk Milleti ve O''nun müşterek hisleri. O''nun insan sevgisi, vatan sevgisi, birlik aşkı. Ve O''nun kinleri nefretleri. Toplumları zaferlerin sevinci birleştirdiği gibi büyük acılar da birleştirir.

Üstelik hainlere set olup vatanı böldürmemek de zafer değil midir? Bugün, bu sabır abidesi millet, en ağırından acılar çekmiş olarak ferd ferd bütün şehîdlere sahip çıkıyor. O azîz şehîdler, sanki her evden çıkmış gibi. Onlar, her annenin evladı, her delikanlının kardeşi. Şu günlerin aynı zamanda birlik ve beraberliğimizi pekiştirmek için bir fırsat olduğu asla gözden kaçırılmamalı. O annelerle, o eşlerle, o ak sakallı babalarla açığı kapalısı, liberali-dindarı ile bütün ülke ağlıyor.

Yaşlılar, orta yaşlılar, gençler ağlıyor. Evler ağlıyor, İşyerleri, mahkeme salonları bile ağlıyor... Bugünler geçecek. Bu dâvâ kısa sürede bitecek. Yalanlar, taktikler, sinsilikler yüzlere çalınacak. Hak edilen ceza verilecek. Kişi ve devlet olarak arkadan vuranlar en net şekilde görülecek. Herkes layık olduğuna kavuşacak.

Ancak şu imkânı harcamayalım. Bu musibette, bu zulmette bir rahmet açtı. Onu görelim. Onu yakalayalım.

Gözyaşları, millî birliğimizin harcını karıyor. Bu güzellik, bu birlik, bu hedef beraberliği, gönül beraberliği, fikir beraberliği gelişerek devam etmeli. Onlar, o gencecik askerler, polisler, öğretmenler niçin can verdiler? Vatanın birliği, ezanın şânı, bayrağın yüceliği, milletin dirliği için değil mi? Bundan sonra tekrar başlayacak sun''î kavgalar onları mezarlarında rahatsız edecektir. Onlar, bölünmemiz için değil, birliğimizin devamı için toprağa düştüler... Sadece Güneydoğu mes''elesini değil, ne kadar kırgınlık varsa onların cümlesini telafi yoluna gitmeliyiz.

30 bin insan kaybımız, hesapsız maddî ve mânevî ziyanımız oldu. Hiç değilse şu gün şu yargılama vesilesi ile ortaya çıkan tablodan istifade edelim. Gözyaşı güçlüdür. Bu gözyaşları ile kalbler yumuşadı. Bu gözyaşları ile düne sünger çekemez miyiz? Mümkün. Her kötülük dünde kalsın.