Bir alp-eren...

Türk kültür ve edebiyat dünyası yeri kolay kolay doldurulamayacak; yüreği vatan ve millet sevgisiyle dolu bir değerini; düşüncenin çilesiyle yoğrulmuş alp-erenini kaybetti. Türkiye''nin başı sağolsun!

Mevlana ve Yunus manasına erenler için ölüm, sevgiliye kavuşmaktır. Bakınız, bu ilahi sırrı açıklamak için, Kabaklı Hocanın: "Yunus dedim yine Yunus diyeceğim. Daha on asırlar yaşasam, Yunus''u okusam, yeni yeni elvan manalar bulacağım" dediği o gönül dostu derviş şair Yunus ne diyor:

"Ölür ise ten ölür, canlar ölesi değil..."

Kabaklı''nın son yıllardaki dergi yazılarına sinen tasavvuf çeşnisi onun esas derdinin, ulaşmak istediği asıl kaynağın sevgi olduğunu gösteriyor. Bir ömür boyu sürdürdüğü yiğit mücadelesinde bir an geliyor ki, Yunus''la aynı gerçeğe ulaşıyor:

"Aşk gelicek cümle dertler biter."

Aşk gelince...

Onun yüzünü çocuksu gülüşlerle donatan, konuşurken gürül gürül coşturan belki bu umuttu...

Belki bu umudu toplumda en fazla uyandıracak kişilerin sanatçılar olduğuna inandığı için sanata ve sanatçıya desteği tamdı. Her yeni yeteneğe inançla sarılırdı. Onlara ilkin "sevgi" yolunu göstermeğe çalışırdı. Sevemeyen insanın sanatçı olamayacağını vurgulardı.

Zevkle okuduğum binlerce yazısı içinde beni en fazla etkileyen, Türk Edebiyatı dergisinde yayınlanan "Sanatta Sevgi ve Hınç" isimli yazısında bakınız üstad sanat ve sanatçılar hakkında ne diyor:

"Sevgi imandan doğar, sanatçıya ve okuyucusuna neşe bağışlar...

Hınç, kin; zavallı ruhların görüntüsüdür. İnsanoğlu ne çok biçare yaratılmış, ne çok eksik mayalı olmalı ki, başka zümreleri nefsinden üstün tutabilsin...

İyi sanatçılar cemiyetin ümididir, ilacıdır...

İyi sanatçı çok yukardan ilham almışcasına davranıyor. Gönlüyle bütün insanları kucaklamayı düşünüyor. Onun insanlara, zümrelere hıncı olmaz. O, kan istemez; kelleler kesilmesine razı olmaz... Bir zümreye veya fikre karşı duyulan hıncın belirtisi olan körgörüş(taassup), iyi sanatın ve iyi fikrin de düşmanıdır.

Her büyük sanatkâr bir dava getirir. Fakat mesele bu davanın ortaya konulmasındaki sanat ve üsluptur. Bu dava hınç ve kin ile değil, sevgi ve neşe ile ortaya konulmuşsa bundan millet ve insanlık kazanır. İyi sanat, hınç ile yıkmaz, aşk ile yaşatır."

Sanata gönül veren yeni yeteneklerin bu satırları iyi okumalarını ve üstünde düşünmelerini tavsiye ediyorum. Büyük üstad Ahmet Kabaklı''ya ve sevgili eşi Meşkure Hanıma Allah''tan rahmet ve kalanlara başsağlığı diliyorum.