İnsan ve kelimeler

Prof. Joshua Lederberg, insanı şöyle tanımlıyor: "Artık insanı tanımlayabiliriz; en azından Jenotip olarak karbon, hidrojen, oksijen, nitrojen ve fosfor atomlarının belirli bir molekül dizisinin oluşturduğu bir metre seksen santimlik bir kütledir..." Maddeci batı düşüncesinin görüşüdür bu. Oysa bizim kültürümüzde insan, manadır, Hakk''ın kudret sırrıdır, Allah''ın yeryüzündeki halifesidir, yaratılmışların en şereflisidir, Yaradan''ın sıfatlarıyla sıfatlanan kutsal varlıktır, sonsuzluğun bir parçasıdır. Kendi kültürüne yabancılaşmış Türk insanı, bu tanımlamalardan bihaber, ortalama 250-400 kelimeyle kendini ifadeye çalışmaktadır. Yani, aslen sonsuzluğun bir parçasıyken kendini 250-400 kelimeyle sınırlamaktadır. Koskoca hayatlar dar kelime kalıpları içine hapsedilmektedir.. Onun için kendimizi geliştiremiyoruz. Onun için "melali anlayan" bir nesil olamıyoruz. Onun için: "Bir ben vardır, bende benden içeri" gerçeğini idrak edemiyoruz. Onun için havsalamız dar, gönlümüz sıkıntılı. Onun için ruhlarımız, ufuksuz yaşama cenderesinde. Onun için "ete, kemiğe bürünme" macerasına yabancıyız. Onun için kimseleri anlayamıyoruz. Onun için plansız, programsız, karmakarışık yaşıyoruz. Onun için "Bilmez misiniz? "Düşünmez misiniz?" İkazlarına bile bile kayıtsız kalıyoruz. Hayatımız kültürümüzden kopuk. Maddemiz manamıza uzak... Kelimelere ilgisiziz, kelimelerden soyutlanmış... Çabamız her gün bir kelime kazanacığımıza birkaç kelime kaybetmek... Kaybedilen her kelimeyle sağılan biziz. Kısırlaşan duygularımız, düşüncelerimiz... Kolay kolay aldatılıyorsak, kötü muameleye, kötü yönetime maruz kalıyorsak, kalitesiz bir yaşam biçimine layık görülüyorsak kelimelere ihanetimizden... Nedemek 200-400 kelimeyle yaşamak?

"Ben, değersiz bir maddeyim" demek! "Düşünemiyorum, o halde yokum!" demek! "Beni ister ez, ister aldat" demek! Yaşamak, sadece mutfak ve tuvalet arasında geçen süreçtir demek! Gelin, bu trajik duruma bir son verelim. Kelimelerle barışalım. Kelimelerle büyüyelim. Gerçek anlamda yaşayalım ve yaşatalım. İnsan olmanın keyfini sürelim. Ne dersiniz?