Kaydet
|
Bir yol, bir hedef olmadan birlik mümkün mü?
Dünya yeniden şekillenirken Türkiye’nin; etki ve ilgi alanında bulunan, kardeşlik ve tarih bağı taşıyan coğrafyalarla ilişkileri her zamankinden daha fazla önem arz ediyor.
Zaman zaman rahatsız edici eylem ve söylemlerin devreye girmesi, bu konuda ne kadar hassas olmamız gerektiğini de gösteriyor. Son günlerde Azerbaycan ve Türkiye kamuoylarını tedirgin eden söylem ve eylemlerin bir daha yaşanmaması için nasıl bir mekanizmanın devreye sokulması gerektiği konusunu artık daha ciddi biçimde gündeme almalıyız.
Nedeni açık.
Yeni dünya şekillenirken savaşlar artık yalnızca silahlarla yapılmıyor. Algı üzerinden yürütülen mühendisliği, toplumsal fay hatlarını harekete geçiren operasyonları ve zihinler üzerinden kurulan mücadeleyi yabana atamayız.
Bunların bir kısmı bile isteye yapılan eylemlerdir. Çünkü küresel değişim ve dönüşüm sürecinde birlikteliklere fitne sokma niyeti, yeni dünyanın şekillenmesinde kullanılabilecek zemin oluşturma gayretiyle doğrudan bağlantılıdır.
Türkiye kendi içinde birçok ezberi bozuyor. Vizyon olarak öteye bakma geleneğini yeniden devreye sokuyor. Bunu yaparken aradaki çürük yapı ve kişileri de devre dışı bırakıyor. Çünkü yol ve hedef, çürük kişi ve yapılarla akamete uğrar.
Gelecek ve ortak hedef
Türkistan, Kafkasya, Akdeniz, Afrika, Balkanlar…
Bu hat, Türkiye açısından hayatidir; yalnızca coğrafi değil, stratejik ve tarihî bir anlam da taşımaktadır.
Ortak bir gelecek tasavvurumuz varsa, ortak hareket etmek zorundayız.
Gelin bakalım: Ortak bir gelecek tasavvurumuz var mı?
Devletin işleyişine baktığımızda ortak savunma, ortak eğitim ve ortak kültür anlayışlarının altının teknik olarak doldurulduğunu görüyoruz. Eksiklikler elbette vardır. Fakat genel gidişata baktığımızda siyasi iradenin yönü açıktır.
Ancak bu da yeterli değildir.
Çünkü devletler arası mekanizmaları kurmak kadar, o mekanizmaları taşıyacak insanı da aynı gelecek tasavvuru içinde yetiştirmek gerekir.
Tedrisat şart...
Eğitim ve öğretim önemli bir anahtardır. Lakin tedrisat, öğrenilenlerin idrak ve şuur hâline gelmesi bakımından çok daha derin bir yöntemdir.
Gelecek tahayyülü üzerine kadrolarımızı tedrisattan geçirmek, aslında eski geleneğimizin önemli unsurlarından biridir. Fakat bugün bu yöntem gerektiği ölçüde kullanılmamaktadır.
Ocaklar, tekke ve medrese anlayışımızın tarihî ve fikrî önemini yeniden idrak etmemiz gerekiyor. Elbette sistemimize sızmış yapıları ve dışarıdan dizayn etmek için uzanan elleri fark etmek, bunlara karşı tedbir ve ön almak da şarttır.
Vatikan’ın çalışmalarına, İngiliz istihbarat faaliyetlerine, İran’a, İsrail’e; yani çevremizdeki aktörlerin attıkları adımlara daha derin anlamlar yükleyerek bakmamız gerekiyor.
Son yıllarda bu tür uyarılara “komplo” demek fazlalaştı. Ne denirse densin, istikametten ayrılmamalıyız.
Birlikten dirlik doğar...
Gelecek üzerine ortak bir tasavvur, artık bir tercih değil, olmazsa olmazdır.
Türkiye’nin Türkistan ve bütün etki-ilgi coğrafyası üzerine çalışırken önüne koyması gereken en önemli hususlardan biri de ortak hedef anlayışıdır.
Dil, tarih ve kültür elbette çok önemlidir. Fakat gelecek ve ortak stratejiler söz konusu olduğunda, ortak gelecek tasavvuru daha belirleyicidir.
Çünkü ortak bir gelecek hedefimiz yoksa dil, tarih ve edebiyat; bizi duygusal reflekslerin ötesine taşımakta yetersiz kalır.
Evet; dil, tarih, kültür… Bunların tamamı hafızayı oluşturan mihenk taşlarıdır. Fakat ortak birlik fikrinin kök salması ve dallanması için tek başına yeterli değildir.
Peki, ortak gelecek ve ortak hedefimiz neler olmalı?
Temelinde kimlik değerleri, mayasında ise İslam değerleri bulunan bir rota; millî kimlik potansiyelimizi görünür kılar.
İslam yalnızca bir hayat tarzı değil, aynı zamanda bir ahlak ve rota meselesidir... Değerler sistemi sağlam toplumların yolu da istikameti de açıktır.
Birlikte olursak, yolumuzu ve rotamızı aynı kaynaktan ilhamla oluşturursak, yeni dünya sisteminin bütün dayatmalarına rağmen kendi istikametimizi tayin edebilir ve geleceğimizi birlikte inşa edebiliriz.
İnşallah...
