Kendi kendine efendi, kendi kendine köle
Eskiden insanın üzerinde görünür efendiler vardı. Kalabalık aileler, kayınvalideler, mahalle baskısı, patronlar, “el âlem ne der?” kaygısı… İnsan ne yapacağını çoğu zaman biliyordu; çünkü hayatın içinde onu yönlendiren, hatta zaman zaman zorlayan insanlar vardı. Buna sosyal müeyyide de deniliyordu.
Bugün ise birçok insan daha özgür. Kendi kararlarını kendisi vererek yaşıyor. Fakat tuhaf bir şey oldu: Görünen efendiler azaldı, görünmeyen efendiler çoğaldı.
Artık kayınvalide evin dağınıklığını söylemiyor; Sosyal medyadaki fenomenler söylüyor. Patron “daha verimli ol” demiyor; kişisel gelişim videoları söylüyor. Kimse “her gün yürümelisin” diye başında durmuyor ama 10 bin adım, sağlıklı hayat, fit beden, doğru beslenme, protein, uyku düzeni, cilt bakımı, saç bakımı, düzenli ev, düzenli hayat… Hepsi zihnimizde sessiz birer emir hâlinde yağıyor...
Ve insan farkına varmadan kendi kendisinin efendisi ve kölesi oluyor.
“Bugün yürüdün mü?”, “Daha bakımlı olmalısın.”, “Daha iyi bir hayat kurmalısın.”
Liste hiçbir zaman bitmiyor. Üstelik bütün bunlar yapılırken hayatın kendisi gözden kaçabiliyor.
Eskiden insan çayını koyar, evde ne varsa kahvaltısını ederdi. Bugün ise kahvaltı bile bir göreve dönüşebiliyor. Eskiden pazara gitmek, komşuya uğramak, işe yürümek, ev işi yapmak zaten hayatın doğal hareketiydi. Bugün bunların bir kısmını “egzersiz” olarak programlamak gerekiyor. Belki hayatın içine dağılmış olan doğal davranışları, sürekli optimize edilmesi gereken projelere dönüştürdük.
Normal olan artık yeterli gelmiyor. Temiz bir ev yetmiyor; kusursuz ev gerekiyor. Hareket etmek yetmiyor; hedeflenen adım sayısına ulaşmak gerekiyor. Karnını doyurmak yetmiyor; ideal beslenmek gerekiyor. İyi görünmek yetmiyor; sürekli daha genç, daha fit, daha güzel görünmek gerekiyor. Bu konuya yarın da devam edeceğiz...
İlknur Şahin
ŞİİR
Unutmayacağım
Ne yaparsam yapayım
Ne yapacaksam yapayım
Ne yaptığım günleri
Asla unutmadım,
Unutmayacağım.
Ne görürsem göreyim
Ne göreceksem göreyim
Ne gördüğüm günleri
Asla unutmadım,
Unutmayacağım.
Ne alırsam alayım
Ne alacaksam alayım
Ne aldığım günleri
Asla unutmadım,
Unutmayacağım.
Ne bulursam bulayım
Ne bulacaksam bulayım
Ne bulduğum günleri
Asla unutmadım,
Unutmayacağım.
Ne bilirsem bileyim
Ne bileceksem bileyim
Ne bildiğim günleri
Asla unutmadım,
Unutmayacağım.
Harun Karagülmez-Tokat
ESKİMEZ KELİMELER
MÜNACAT: 1. Allah’a yalvarıp yakarma, dua ve niyazda bulunma. 2. (Edebiyatta) Konusu Cenab-ı Hakk’ı övme ve O’na yakarma olan manzume.
MÜRACAAT: 1. Bir istek için bir kimse veya makama başvurma, başvuru. 2. Bilgi edinmek amacıyla bakma, inceleme, araştırma. 3. Yararlanmak amacıyla bir şeye el atma, yönelme.
MÜCAZAT: 1. Ceza verme, cezalandırma. 2. Suça karşılık olarak verilen ceza.
EHLİYET: 1. Bir işi yapabilme gücünü sağlayan ustalık, beceriklilik, kabiliyet ve kifayet, yeterlik. 2. Bir kimseye ilgililer tarafından verilen ve belli bir konuda ehil ve usta olduğunu gösteren belge, ehliyetname, yeterlik belgesi. 3. Resmî makamlar tarafından verilen motorlu araç kullanma belgesi, sürücü belgesi. 4. hukukta Bir haktan faydalanabilmeye, bir hakkı kullanabilmeye ve bir cezai müeyyideyi (yaptırım) yüklenebilmeye ehil olma durumu.
EMNİYET: 1. İnanma, güvenme, güven, itimat. 2. Tehlikeden uzak bulunma, korkusuzluk, güvenlik. 3. Millet güvenliğini sağlayan teşkilat, polis işleri. 4. Güvenlik işlerinin yürütüldüğü resmî yer 5. Bir ateşli silâhın kazara ateş almasını önleyen düzenek. 6. Bir cihazda güveni sağlayan parça. [Kaynak: https://lugatim.com]
