Kaydet
|
İnsandaki yapay zekâ dostluğuna dikkat çekmeye devam ediyorum. İnsan, eleştirisiz, yargısız ve en önemlisi talepsiz bu dijital ilişkinin peşinden giderken, aslında kendi iradesiyle kurduğu bu panoptikonun içinde, algoritmanın onu "anlamış hissettirmesine" muhtaç hâle gelir.
Geçmişin totaliter sistemleri insanı zorla konuşturmaya, ondan zorla itiraf almaya çalışırken; modern dünya insanı önce yalnızlaştırıp sonra onu rızasıyla kendinin casusuna dönüştürüyor. Dolayısıyla o ekran ardındaki sırdaş, sadece masum bir ilk yardım değil; insanın en çıplak hâlini hafızasına kaydeden soğuk, ticari ve devasa bir gözetim kulesidir.
Çünkü gerçek bir iyileşme; insanın ötekiyle kurduğu canlı, öngörülemez, bazen çatışmalı ve hayal kırıklıkları barındıran o temasın içinde yaşanır. Yapay zekâyla kurulan bu steril bağ, bizi gerçek dünyadaki ilişkilerin getirdiği sorumluluklardan konforlu bir şekilde uzaklaştırır. Kusursuz bir dinleyiciyle yalnız kalmayı, kusurları ve defoları olan gerçek insanlara tercih etmeye başladığımızda, o dönüşü olmayan yeni nesil yalnızlığın kapısını ardına kadar aralamış oluruz.
Yapay zekânın sunduğu bu dijital bibliyoterapi, psikolojik yardım alma bariyerlerini bir türlü aşamayan, yalnızlaşmış modern birey için pratik bir dijital yara bandı işlevi görebilir. Ancak asla unutmamalıyız: Bir algoritma ne kadar derin ne kadar kusursuz bir empati simülasyonu yaparsa yapsın, insanın insana duyduğu o hakiki, kusurlu, sancılı ve iyileştirici şahitliğin yerini tutamaz.
Gelecekte insan psikolojisini tartışırken, artık sadece klasik ekran bağımlılığını konuşmayı bırakmalıyız. Ruhumuzu emanet ettiğimiz bu dijital sırdaşları ve onların insan ilişkilerini derinden, sessizce nasıl dönüştürdüğünü masaya yatırmak zorundayız.
Çünkü insan, algoritmanın o kusursuz, steril dünyasında değil; bir başkasının bakışındaki, sesindeki ve kalbindeki o samimi, o çok insani kusurda şifa bulur.
Asu Can
ŞİİR
Ganî-yi mutlak
Bir kez verdin, yine verirsin diye,
Kapında bekliyorum.
Hazinen sınırsız, biliyorum.
Ben, bana verdiğinin,
Hiçbirini hak etmiyorum.
Zira aklıma geldikçe
Adını anıyor,
Kafam estikçe ibadet ediyor,
İşime geldikçe, dua ediyorum.
Ben olsam,
Bana bir yudum su vermem.
Ama sen öyle misin?
Sana seksen yıl asi olup,
Nankörce inkâr edenler var.
Onlara dahi rızık veriyorsun.
İşte tam da burada.
Bana müthiş bir umut veriyorsun.
Ben ideal kul değilim ama,
Sen
"Vallahi ganiyyün, ve entümül fukara"
Diyensin.
Daha da ispat istemez.
Sen benim her şeyimsin.
Erhamürrahiminsin...
Mustafa Özkahraman
SAĞLIK OLSUN
Bağırsaklar ikinci beynimizdir
Bağırsaklar vücudun tüm sistemini etkilediği için bizim ikinci beynimiz sayılır. İnsanlara şöyle bir baktığınızda bağırsağı iyi çalışanla çalışmayanı ayırt edebilirsiniz. Eğer bir kimse stresli, gerilimli, yıkık kaşlı, yorgun, hâlsiz, bitkin hâldeyse genelde o kişinin bağırsağında problem ya da gaz vardır. Eğer bir insanın bağırsağı düzenli çalışıyorsa, o kişi şen şakrak olur. Stresli değildir. Çünkü bağırsağının düzenli çalışması sayesinde bütün organları düzendedir. Bağırsaklar bu kadar önemlidir. O kadar önemli ki eğer bir genelleme yapacak olursak şunu rahatlıkla söyleyebiliriz: Bağırsaklar iyi çalışıyorsa vücut da iyi çalışıyordur. Bağırsaklar iyi çalışmazsa vücut da iyi çalışmaz. Bağırsağı iyi çalışan bir şahsın, aynı yaşta, aynı boyda, aynı kilodaki bir kişiye oranla sağlığı çok daha iyidir. Bu bilgiler paylaşım amaçlıdır. Tedavi önermez. [Dr. İsmail Maraş]
