Ahmet Mekkî Efendi "kuddise sirruh"

En kıymetli iş İslâm âlimlerinden olan bu mübarek zât, Bir gün cemaatine şöyle etti nasihat: (Müslüman, ehli sünnet yarattı bizi Allah, Gösterdi doğru yolu bize elhamdülillah. Hak teâlâ bir kula eder ise muhabbet, Razı olduğu yolu buldurur ona elbet. Bulamayanlar da var, kızılır mı onlara? Acımak lâzım gelir, bilmiyorlar ki zîra. Gücünüz yetiyorsa, anlatın kitap verin, Yemeğe davet edip, oturun, sohbet edin. Bir insanı kurtarmak ne demektir ateşten? Dünyada daha mühim bir iş var mı bu işten? Lokman Hakîm, oğluna, durup dinlenmeyerek, Yediyüz elli sene, İslamı anlattı hep. Sebebi şu idi ki hikmetli sözlerinin, Çok çalışmak lazımdır hakkı bildirmek için. Zîra kötülüklerle küfür, çabuk yayılır, Çünkü nefis ve şeytan, bu işe yardımcıdır. Bu yayılan küfüre, "Dur" demek, zordur gayet, Bunu başarmak için, lâzımdır hayli gayret. Düşünün ki bir nehir, akıyor güldür güldür, Sen bir "Saman çöpü"sün, elbet alır götürür. Bu sele kapılmamak, çetin iştir bir hayli, İşte, Müslümanların böyledir bu gün hali. Bir kaya kovuğuna, bir ağaç oyuğuna, Girerse, akıntıdan bir zarar gelmez ona. Kim ki o âlimlerin kitaplarını okur, Küfür felâketinden, ancak böyle kurtulur.) Bir gün de buyurdu ki; (Bir kimse şu on şeyi, Kendine farz bilmezse, olmaz vera sahibi. Bu on şey şunlardır ki, bir mümin hiçbir zaman, Kimseyi "Gıybet" etmez ve hiç yapmaz "Sui zan." Kötü bilmez kimseyi, "Alay" etmez o zinhar, Yabancı kadınlara kızlara etmez nazar. "Sadık"tır, doğru söyler, hiç beğenmez kendini, Fikreder hep Rabbinin türlü nimetlerini. Malını, "Helâl yere" harcayıp etmez israf, Haramdan hiçbir yere, bir kuruş eylemez sarf. Keyf için mevki makam etmeyip asla talep, Buraları, İslama hizmet yeri bilir hep. Beş vakit namazını, vaktinde eda eder, Ve bunu, en birinci bir vazife addeder. İmanı, ibadeti öğrenip ince ince, Başlar amel etmeye bu bilgi mucibince. Her kim ki, günahına tövbe ederse eğer, Sonra vera ve takvâ olur ise müyesser, Ele geçirmiş olur, büyük nimet ve devlet, Zîra en kıymetli iş, indallah budur elbet.)