Kaydet
a- | +A

Büyük velîlerden ve Tâbiîn’in tanınmışlarından olan Avn bin Abdullah hazretleri, 733 (H.115) senesinde vefât etti.

Bir gün Avn bin Abdullah ağlıyor, gözyaşlarını yüzüne sürüyordu!

Görenler şaşırdılar.

Hayretle kendisine;

"Gözyaşlarını niçin yüzüne sürüyorsun, hikmeti nedir?" dediler.

Bir "âh!" etti

Ve cevâben;

"Allah korkusuyla akan gözyaşlarının ıslattığı uzuvları, Allahü teâlâ cehennemde yakmaz!" buyurdu.

● ● ●

Bir gün de sevdiklerine;

“Ben, Rabbimden tek bir şey istiyorum!” buyurdu.

Merak edip dediler ki:

“O nedir efendim?”

Cevâbında;

“Ona, hiç gıybet etmemiş bir kul olarak kavuşmak istiyorum. Çünkü gıybet, ‘kul hakkı’na girer. Kıyâmet gününde, hiç kimse, beni böyle bir şey için aramasını istemiyorum” buyurdu.

Sordular:

“Bunun için ne yapmalıyız?”

Buyurdu ki:

“Dünyâdayken helâlleşin!”

Dediler ki:

“Ya helâl etmezse?”

Cevâben;

“Ne yapıp edin, o helâlliği alın, yoksa âhirette çâresi bulunmaz” buyurdu...

ÖNE ÇIKANLAR