Kaydet
|
(Dünden devâm)
Halîme Hâtun;
"Kocama danışayım" dedi.
Ve bir koşu gidip anlattı bunu kocasına.
Hâris sevindi.
Ve Halîme'ye;
"Çabuk git yâ Halîme! Kabûl et o bebeği. Ola ki o yetîm sebebiyle hayır ve berekete kavuşuruz" dedi.
● ● ●
Halîme Hâtun;
"Peki" dedi.
Ve koştu o zâta.
Sevinç içinde;
"Kabûl ediyorum" dedi.
Birlikte eve geldiler.
Âmine Hâtun;
"Sana müjdeler olsun ey Halîme, büyük devlete kavuştun" dedi.
Ve Nûr çocuğu verdi kucağına.
Halîme Hâtun, görür görmez bin canla âşık oldu Ona.
Bu ne güzellikti yâ Rabbî!
Hâris de bebeği görür görmez;
"Aman Allah’ım! Bu ne güzellik” dedi.
Ve secdeye kapandı.
● ● ●
Peygamber Efendimiz (sallallahü aleyhi ve sellem), Allahü teâlânın Habîbi olduğu hâlde, Allah'tan (celle celâlüh) en fazla korkan da yine O idi!
Bir gün eshâbına;
"Allahü teâlâdan en çok korkanınız benim!" buyurmuşlardır.
● ● ●
Bu korku sebebiyledir ki, namâza başlayınca "göğsünün hırıltısı" işitilir ve "su fokurdar" gibi sesler duyulurdu!
Nitekim Âişe-i Sıddîka vâlidemiz, bu sesi dâima işittiğini haber vermiştir.
