Kaydet
a- | +A

Manisa velilerinden Derviş Ali Efendi “rahmetullahi aleyh” gizli Hak âşıklarından bir velidir.

Bir gün talebelerine;

“Beni seviyor musunuz çocuklar?” diye sordu.

Bir ağızdan cevap verdiler:

“Hem de çok seviyoruz efendim.”

Sordu yine:

“Peki bu sevgi kimdendir, benden mi, sizden mi?”

Talebeler önce durakladı.

Sonra cevapladılar:

“Bizdendir hocam.”

Bunun üzerine;

“Peki, madem sevgi sizdendir, öyleyse sevin beni!” buyurdu.

O anda hepsinin kalbinde bir “soğukluk” başladı.

Ve o “sevgi” silindi tamamen.

İzi bile kalmadı.

O zaman anladılar hatalarını.

Pişmanlık içinde

“Aman efendim! Hata ettik, özür dileriz, sevgi bizden değil, sizdendir. Siz istemezseniz, biz sizi sevemeyiz” dediler.

Böyle söyler söylemez kavuştular eski hâllerine. Kalpleri, yine o zatın sevgisiyle doldu taştı.

● ● ●

Bu zat bir sohbetinde;

“Ehl-i sünnet âlimlerini ve evliyaları seven ve İslâm’a hizmet eden mümin, çok şanslıdır. Çünkü hadîs-i şerîfte; ‘Unutulmuş bir sünnetimi meydana çıkarana, yüz şehit sevabı vardır’ buyuruldu” diye nakletti.

Abdüllatif Uyan'ın önceki yazıları...

ÖNE ÇIKANLAR