Muhalefet kendini arıyor!..
Pazarda karşılıklı tezgâh kuran iki yağ satıcısı mallarını satmaktadır. Yeterli satış yapamayınca hareket olsun diye biri diğerinden yiyeceği kadar yağ alır, diğeri de aynı şekilde karşılık verir. Ne var ki satışta dışarıdan hareket olmayınca ortada gerçek bir kazanç olmaz ve her biri kendi sattığı yağı diğerine yedirerek nihayetinde pazarı kârsız kapatır…
2023 Kurultayı mahkeme tarafından geçersiz sayılıp Kılıçdaroğlu eski görevine iade edilince CHP, içinde Özgür Özel liderliğinde “Yeni Parti”nin kurulması ile bölündü. Bu bölünmenin “devlete, bireye, topluma, ekonomiye ilişkin yeni fikirlerin sahaya sürülmesi” ile ilgisi yoktur. CHP'de uzun süredir devam eden iddialarının körüklediği “liderlik mücadelesidir”. Belediye başkanlarının bir kısmının da Yeni Parti'ye geçmesi ile başlayan bölünme giderek tabana yayıldı.
Yeni Parti’yi kurarken “Ayrılığı, vakti gelmiş bir veda” olarak etiketleyen Özgür Özel’i ve takipçilerini iştahlandıran arkada kalan yerel seçim sonuçlarıdır. Grup toplantısındaki son konuşmasında yol haritasını “Hiç şüpheniz olmasın, milletvekillerimizle birlikte yeni kuracağımız partimizle açık ara farkla TBMM’nin ana muhalefet partisi oluyoruz” diye ilan etti.
CHP’den ayrılan milletvekilleri ile siyaset hayatına başlayan Yeni Parti 91 milletvekiliyle sayı olarak Türkiye Büyük Millet Meclisinde en çok vekile sahip ikinci parti konumuna yükseldi. Özel ve ekibi yeni kurdukları partide farklı bir profil ve yol haritası ortaya koymanın aksine klasik devletçilik anlayışı üzerinde ısrarcı olunca mevcut kadrolardan parça koparmak tek yol kaldı.
24 yıldır ana muhalefet sıralarında oturan CHP beşinci sıraya gerilerken CHP'li milletvekilleri Genel Kurul'un farklı bir bölümüne alındı.
CHP’li belediyelere de sıçrayan çözülmede Yeni Parti’ye geçen belediye başkanı 44’e ulaştı. Mevcut karmaşada kendilerine pozisyon arayan ve Yeni Parti’yi kendileri için siyasete tekrar tutunmanın fırsatı gören 264 eski milletvekili ise CHP’den ayrılarak Özgür Özel liderliğinde kurulan Yeni Parti’ye destek vereceklerini açıkladı. Özel’in Yeni Partisi “öfkeli mağdurlara” bir gelecek umudu kendilerine de bir siyasi operasyon zemini ve güç oluşturdu.
CHP’den Özel’in partisine sıçrayanların mağduriyet hikâyelerine bakınca, ne kadar çok mağdur varmış. CHP ve Yeni Parti seçmen profilinin gidenlerinde, kalanlarında tercih sebebi olarak farklı bir hikâyeleri yok. Seçmen CHP’ye CHP’de kendine zemin arıyor.
Siyasi kadroların ne kadarının kimde kaldığının gelecekteki siyasi yetkinlik bakımından bir sabitesi ve belirleyiciliği yoktur. Her iki taraf içinde içeri ve dışarı kaymalar daha uzun müddet devam edecek görünüyor. Sert suçlamalar, iktidar karşıtlığı bu parçaları tek taraflı büyütmez, bunun farkındalar. Yüzü “dışarıdaki kitlelere ve geleceğe bakan”, güçlü bir alternatif politika üretemeyen CHP’nin kopan veya geride kalan kadro parçaları üzerinden seçmen nezdinde ve sandıkta puanını artırması düşünülemez.
Meclis'te 44 sandalyesi kalan CHP’nin kapalı grup toplantısına 25 milletvekili katılmış. Meclisteki sayısal çoğunluğu kendi içinden kopanları geri çevirmekle büyütemeyeceğini fark eden CHP mücadeleyi “Bizden yana hiçbir sorun yok. Meclis'te ülkenin yararına olan önergelerde ya da kanun tekliflerinde Yeni Parti'ye gereken desteği veririz. Bizim tek bir rakibimiz var, o da Cumhur İttifakı” ifadeleriyle mücadeleyi tanıdık adrese taşımak istiyor görüntüsünde.
Farklı bir siyasi okuma ortaya koyamayan, merkeziyetçi ve vesayetçi CHP ve Yeni Parti tezgâhın yerini ve ürünü değiştirmemekte ısrarcı. CHP bölünüp birleşerek, rakamlarla oynayarak, tarihî misyonuna sadakat göstererek ve umutlarını iktidarın iş kazalarına bağlayarak büyüyemez.
