"Helâl olsun Meryem kardeşime de; hakikaten delikanlı kızmış. Sözünün eriymiş."
Ahlakta fakirseniz, elbet servetsizsiniz,
Güzel ahlaklı olun, artık servet sizsiniz!
Doğan Bey:
“Fakat ne olursa olsun Kâbus denilen melunu hiç unutamıyorum. O amansız mücadelenin izleri olanca canlılığıyla aklımda. Hâfızamdan silinmiyor ne hikmetse? On ay kan, gözyaşı, irin içtiğimi, bir inat uğruna ölen insanları unutmak ne mümkün. Herif ne kavi kefereymiş meğer. Şeytanın aklına gelmeyenler onda vardı. Helâl olsun Meryem kardeşime de; hakikaten delikanlı kızmış. Sözünün eriymiş. Öyle babadan böyle evlât... Yâ Rab sen nelere kâdirsin? O şimdi tam bir mücahide. Gece gündüz okuyor, yazıyor, talebe yetiştiriyor. Gülşah’ımın vazgeçilmez ahretliği. Allahü teâlâ selâmet versin cümlesine ve bütün ümmet-i Muhammed’e de…”
“Âh! Âh! Canım Süleyman Çelebi Amcacığımın aşkıyla tutuştuğu âlemlerin Efendisi’ni anlatan gümüş gözyaşları ile yazdığı altın mısralar yok mu? Aman Allah’ım! Yine tüylerim diken diken oldu. Vesiletün Necât, diğer meşhur adıyla Mevlid-i şerîf. İlk okunduğu o muhteşem seferden dönüş gününü hiç, ama hiç unutamıyorum. Tarifi mümkün olmayan bir haz veriyor her aklıma geldiğinde. Hele saf, temiz kalpli Bursa ahâlisinin gülen gözlerle, gıpta ile bakışları içime işlemişti altından oklar gibi.
“Hangi birini sayayım bilmem ki? Ağzı duâlı analar, pîr-i fâni dedeler, eli tesbihli nineler, kuğular gibi süzülen beyaz başörtülü bacılar, utangaç kızlar, kızanlar, can yoldaşlarım, arkadaşlarım; hepsiyle de iftihar ediyorum. Mümtaz halkımı, necip milletimi, devlet-i âl-i Osmanî’mizi tarifi imkânsız bir muhabbetle seviyorum ve seveceğim de. Bu uğurda da yapamayacağım şey yok. İşte yine yollardayız; Mevlâm yâr ve yardımcımız ola.”
“Kısa zaman içinde edindiğim onlarca hâtıralarım kara bir gölge gibi beni takip ediyor. Lisân-ı hâl ile; ‘Sen de öleceksin! Bu dünyada fânisin! Kimsenin yanına kalmadığı gibi, sana da yâr olmayacak yaptıkların. Hem iyi, güzel, kalıcı şeyler yap, hem da kötü hiçbir şeye meyletme, el sürme. Ebediyen yere baktırma sevenlerini!’ dermiş gibime gelir. Daha neler sayılıp dökülmüyor ki hayal âlemimde, iç dünyamda?”
Bid’ati yaymak için, çalışırlar dört koldan,
Bunlar yol kesicidir, çekilmezler hak yoldan.
“Gözümün önüne, başta Devletlû Sultan’ımız Yıldırım Han’ımız, yanında gönüllerimizin sultanı başımızın tâcı Emîr hazretleri, ilim deryası Molla Fenârî hazretleri, tevâzu abidesi Somuncu Baba’mız, söz kelâm ustası canım Süleyman Çelebi Amcacığım..." DEVAMI YARIN


